ทันทีที่ต้วนหลิงเทียนจับด้ามกระบี่นิลสวรรค์ เขาก็พบว่าใจเขาที่ร่ำร้องมันสงบลงทันใด ยิ่งไปกว่านั้นกระบี่นิลสวรรค์ยังให้ความรู้สึกคุ้นเคยนัก ราวกับมันกับเขาผูกพันชิดใกล้กับเขามาแสนนาน!
วินาทีนี้ต้วนหลิงเทียนรู้สึกเสมือนใจเขาได้ผสานเป็นหนึ่งเดียวกันกับกระบี่นิลสวรรค์!
หลังจากนั้นต้วนหลิงเทียนที่จับกระบี่นิลสวรรค์แล้ว ก็เริ่มออกแรงเพียงเล็กน้อย
แรงที่ใช้ออกยังไม่ถึง 1 ใน 10 ด้วยซ้ำ…ทว่ากระบี่นิลสวรรค์ที่แต่เดิมหนักเสมือนขุนเขาหมื่นแสนชั่ง กลับถูกหยิบยกขึ้นมาได้อย่างง่ายดาย!
ถูกแล้ว!
ต้วนหลิงเทียนที่คล้ายจะออกแรงเพียงน้อยนิด กลับยกกระบี่นิลสวรรค์ขึ้นมาได้อย่างอัศจรรย์!
ทั้งต้วนหลิงเทียนยังรู้สึกเสมือนกระบี่ในมือได้เชื่อมโยงผูกพันกับสายเลือดเขาอย่างไรไม่ทราบ!
“นี่มัน…”
เห็นฉากนี้ผู้เฒ่าหั่วก็ถึงกับตกตะลึงพรึงเพริด
เพราะต่อให้เป็นมันตอนนี้ แม้อาจจะฝืนหยิบยกกระบี่นิลสวรรค์ขึ้นมาได้ แต่ก็ยังห่างไกลจากการใช้งานมันได้!
ทว่าตอนนี้กระบี่นิลสวรรค์กลับถูกต้วนหลิงเทียนถือเอาไว้ ทั้งกวัดแกว่งได้อย่างง่ายดาย ราวกับไร้น้ำหนักด้วยซ้ำ!
จังหวะนี้ผู้เฒ่าหั่วอดไม่ได้ที่จะใช้เนตรเทวะตรวจสอบพลังฝึกปรือต้วนหลิงเทียนทันที!
มันร้อนใจอยากรับทราบพลังฝึกปรือของต้วนหลิงเทียนนัก!
แม้มันจะรู้ดีแก่ใจดีว่าพลังฝึกปรือต้วนหลิงเทียนอยู่ระดับใด แต่มันก็อดไม่ได้ที่จะตื่นตระหนก ถึงขั้นตรวจซ้ำอีกรอบ!
