เสียงเพรียกหาของกระบี่นิลสวรรค์!
“สำหรับเหตุผลนั้นเป็นอะไรที่ข้ายากจะอธิบาย…เอาไว้พอทุกคนอยู่สำนักจันทร์จรัสแสงไปสักพักจะรับทราบเอง”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวออกมาอีกครั้ง
เมื่อรำลึกถึงการพบกัน ทั้งของขวัญแรกพบที่ป๋ายลี่หงมอบให้ ใจต้วนหลิงเทียนอดไม่ได้ที่จะตื้นตัน
ศิษย์พี่นั้นจัดการทุกอย่างให้เขาเรียบร้อย
เฟิ่งหวู่เต้าและคนอื่นๆที่มาถึงดินแดนเทพยุทธ์เซียนเต๋านั้น สิ่งที่สำคัญที่สุดตอนนี้ก็คือทรัพยากรบ่มเพาะ! และศิษย์พี่เขาก็นับว่าแก้ปัญหานี้ได้อย่างดี!!
“ลุงเฟิ่ง ครู…วันนี้พวกท่านพักผ่อนกันก่อนเถอะ พรุ่งนี้ยังมีเรื่องที่ต้องทำกันอีกมาก”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวบอกเฟิ่งหวู่เต้ากับคนอื่นๆอีกสักพัก ก็ลาจากไป
แม้เฟิ่งหวู่เต้าและคนอื่นๆจะมองต้วนหลิงเทียนด้วยความสงสัย แต่ต้วนหลิงเทียนก็อำลาจากไปทั้งอย่างนั้น
“ต้วนหลิงเทียนบอกว่าพรุ่งนี้มีอะไรต้องทำอีกมาก…”
“นั่นสิ! แล้วมันอะไรเล่า เจ้าต้วนยังชอบทำให้เรื่องมันลึกลับอยู่เรื่อย บ้าจริง!”
……
เฉินเฉ่าช่วยกับหนานกงยี่กล่าวออกมาอย่างจนปัญญา
เฟิ่งหวู่เต้าและคนอื่นๆสุดท้ายก็กลับไปพักผ่อนตามห้องหับที่จัดไว้ หลังจากหลับสนิทไปเต็มตื่นคืนหนึ่ง ตื่นมาก็เข้าใจความหมายของต้วนหลิงเทียน
นอกจากจะมอบป้ายประจำตัวบอกฐานะศิษย์ฝ่ายในแล้ว ป๋ายลี่หงยังมอบบัตรแก้วพร้อมคะแนนอุทิศมาให้อีกด้วย
