ชิงหนูไม่รอให้หานเฉวี่ยไน่สั่งอะไร นางก็สะบัดมืออีกครานำพาร่างลี่เฟยกับเจ้าตัวเล็กทั้ง 3 ไปยังที่พักทันที โดยไม่มีเวลาให้ลี่เฟยกล่าวอะไรเพิ่มเติม
“ตี้จิ่ว มังกรเทพยาดา 5 กรงเล็บแห่งเผ่าพันธุ์มังกร…ข้ากลัวว่ากระทั่งท่านพ่อยังยากจะแทรกแซงเรื่องนี้…ข้าทำได้แค่ไปหาท่านอาจารย์และให้ท่านอาจารย์ออกหน้าสักครั้ง!”
หานเฉวี่ยไน่กล่าวพึมพำ ในใจปั่นป่วนวุ่นวาย มือกำแน่นขึ้น
“คราวนี้ถึงท่านอาจารย์จะปิดด่านบ่มเพาะอยู่ข้าก็ต้องพบท่านให้ได้…เรื่องนี้เกี่ยวพันกับชีวิตพี่หญิงเค่อเอ๋อ ดังนั้นข้าไม่ยอมให้เกิดเรื่องเด็ดขาด! ข้าเสียพี่ใหญ่หลิงเทียนไปคนแล้ว ไม่ว่าอันใดข้ามิอาจยอมแพ้เรื่องพี่หญิงเค่อเอ๋อได้…หาไม่แล้ววันหน้าหากข้าเจอพี่ใหญ่ข้าจะกล่าวกับพี่ใหญ่อย่างไร…”
ในวาจาของหานเฉวี่ยไน่คล้ายมั่นใจแล้วว่าต้วนหลิงเทียนยังปลอดภัยดีอยู่
เหตุผลที่นางมั่นใจเรื่องนี้ก็เพราะอาจารย์ของนาง
เมื่อตัดสินใจได้หานเฉวี่ยไน่ก็ออกจากคฤหาสน์ใหญ่โตของสกุลหาน เหินร่างขึ้นฟ้ามุ่งหน้าไปยังส่วนลึกของหุบเขาแห่งหนึ่ง ที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของคฤหาสน์สกุลหาน
อาจารย์ของนางบ่มเพาะอยู่ที่นั่น!
