พี่สาวของเค่อเอ๋อ?
อย่างไรก็ตาม ต้วนหลิงเทียนกลับเลือกที่จะเมินเฉยไม่ตอบคำของตี้จิ่ว
เขาหันไปมองเค่อเอ๋อที่ตอนนี้น้ำตาคลอเบ้าด้วยรอยยิ้ม “เค่อเอ๋อ ใจเจ้าข้ารู้ดี…แต่อย่าได้ลืมไปว่าตอนนี้เจ้าไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวแล้ว…ในท้องเจ้ายังมีลูกของเรา”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวออกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ในแววตายังเปี่ยมไปด้วยความรักความห่วงใยขณะมองไปยังท้องที่โป่งโตของเค่อเอ๋อ
‘โชคร้ายนัก ที่ข้าต้วนหลิงเทียนอาจไม่มีโอกาสได้อยู่เห็นหน้าลูก…รวมถึงเฟยเอ๋อกับลูกของนาง’
ต้วนหลิงเทียนระบายลมหายใจออกมาอย่างทอดถอน เสียใจนัก
แต่เขารู้ดีว่าคราวนี้เขาถึงวาระแล้วจริงๆ ถึงแม้จะใช้วิธีการใดๆ ก็ยากจะพลิกกลับสถานการณ์ได้
ตี้จิ่วมันแข็งแกร่งเกินไป!
ถึงแม้เขาจะมีศิษย์พี่อย่างป๋ายลี่หงมาสนับสนุน แต่ก็ยากจะทำอะไรตี้จิ่วได้!
ได้ยินคำของต้วนหลิงเทียนเค่อเอ๋อก็เงียบไปพักหนึ่ง
“นายน้อย เค่อเอ๋อเข้าใจ”
เมื่อได้เห็นสายตาอ่อนโยนที่มองมาของต้วนหลิงเทียนเค่อเอ๋อได้แต่รับคำ ถึงแม้นางจะเห็นด้วยกับคำของต้วนหลิงเทียน แต่นางก็ตัดสินใจแล้ว…ว่าหลังจากที่คลอดบุตร นางจะติดตามนายน้อยผู้เป็นสามีของนางคนนี้ไปทันที
ในเมื่อนายน้อยอันเป็นสามีที่รักของนางจากโลกนี้ไป ใดๆในหล้าล้วนไร้ความหมายสำหรับนาง
เมื่อเห็นว่าเค่อเอ๋อยังมีเหตุผล ต้วนหลิงเทียนก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก
“ลุงเฟิ่งพวกท่านไปเถอะ ข้าฝากดูแลเค่อเอ๋อด้วย”
