มังกรเทพยาดาอันทรงพลัง!
“เฮอะ! ช่างพูดนัก!”
จ้าวเฟิ่งแค่นเสียงสบถ แววตาเย็นลง “อย่างไรก็ตามต่อให้เจ้าปากดีเพียงใด วันนี้เจ้าก็ต้องตาย!”
สิ้นคำกลิ่นอายพลังทั่วร่างจ้าวเฟิงก็แปรเปลี่ยนไป
ทันใดนั้นต้วนหลิงเทียนสัมผัสได้ถึงแรงกดดัน ที่ส่งผลต่อเขาเล็กน้อย
เขารู้ได้ทันทีว่านี่คือเขตแดนของจ้าวเฟิง
แต่ถึงแม้จะไม่ทราบว่าเขตแดนของจ้าวเฟิงคืออะไร แต่เขาก็ไม่มีความหวาดกลัวในใจแม้แต่น้อย
ในขณะเดียวกัน จ้าวเฟิงยังเริ่มใช้ปราณแท้ก่อลักษณ์ศาสตราและปราณแท้ก่อลักษณ์สรรพสัตว์ออกมาพร้อมๆกัน
จากการกระทำนี้เห็นชัดว่า แม้จ้าวเฟิงจะกล่าววาจาดูแคลนทั้งเหมือนจะไม่เห็นต้วนหลิงเทียนอยู่ในสายตา ทว่ามันก็ไม่คิดประมาทอะไร ท่าทางยังคิดจะฆ่าต้วนหลิงเทียนให้ตายคาที่จริงๆ
“หืม ปราณแท้ก่อลักษณ์ศาสตรา…นี่เจ้าบรรลุสู่เซียนขั้นเชี่ยวชาญแล้ว?”
ทว่าทันใดนั้นเองม่านตาจ้าวเฟิงก็จำต้องเบิกกว้างขึ้นมาทันใด เมื่อเห็นต้วนหลิงเทียนใช้ปราณแท้ก่อลักษณ์ศาสตราออกมาเช่นกัน
“ข้าเป็นสู่เซียนขั้นเชี่ยวชาญแล้วจะอย่างไร ดูเหมือนในด้านพลังฝึกปรือข้ายังเทียบอาวุโสจ้าวเฟิงไม่ได้ไม่ใช่หรือ?”
ต้วนหลิงเทียนยิ้มบางๆ
“นั่นย่อมแน่นอน!”
ในวาจาจ้าวเฟิงเปี่ยมความมั่นใจไม่น้อย “ข้าที่บรรลุสู่เซียนขั้นยิ่งใหญ่ คิดฆ่าสู่เซียนขั้นเชี่ยวชาญเช่นเจ้าสักคน ยังง่ายดายกว่าตัดหญ้าฆ่าไก่นัก!”
