หลังจากทำลายมวลพลังมีสภาพทั้ง 2 ของจ้าวเฟิงแล้ว มังกรพลังของต้วนหลิงเทียน ก็ลอยร่างกลางหาวด้วยท่าทางน่าเกรงขาม เหลือบมองลงมายังร่างจ้าวเฟิงด้วยสายตาของผู้อยู่เหนือ!
“มังกร! มันคือมังกร…มังกรที่แท้จริง!”
ในที่สุดจ้าวเฟิงก็หายจากอาการอื้ออึง ในใจมันปรากฏความทรงจำหนึ่งแล่นวาบ ใบหน้าเผยความตื่นตระหนกไม่น้อยหลังได้เห็นมังกรพลังมีสภาพของต้วนหลิงเทียน!
แน่นอนว่ามันก็เหมือนกันกับป๋ายลี่หง ที่เกิดมาไม่เคยเห็นมังกรตัวเป็นๆมาก่อน
มันรู้เรื่องของมังกรเทพยาดา ผ่านบันทึกในตำราเท่านั้น
ในขณะที่จ้าวเฟิงกำลังตื่นตระหนกกับปราณแท้ก่อลักษณ์สรรพสัตว์ของต้วนหลิงเทียน ด้านต้วนหลิงเทียนก็ฉีกยิ้มกล่าวออก “อาวุโสจ้าวเฟิง สนามพลังโน้มถ่วงของเจ้ามันก็ไม่เท่าไหร่นี่”
ครู่ต่อมาสองตาจ้าวเฟิงพลันเผยความตกใจให้เห็นชัด
ท่ามกลางสนามพลังโน้มถ่วง มันแลเห็นร่างต้วนหลิงเทียนวูบมาฉับไวปานสายลม! คล้ายไม่ได้รับผลกระทบอะไรจากสนามพลังดน้มถ่วงของมันเลย!!
