ผู้นำตลาดมืดหยินชานสาขานี้
เมื่อคนของสำนักจันทร์จรัสแสงมองสำรวจดรุณีน้อยที่น่ารักงดงามราวกับไร้พิษภัยต่อสิ่งมีชีวิต พวกมันก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกหวาดกลัว ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะเข้าใกล้นาง
และพอได้ยินว่านางจะติดตามพวกมันกลับสำนักจันทร์จรัสแสงด้วย พวกมันก็ทำได้แค่ยิ้มออกมาอย่างฝืนๆเท่านั้น
“แม่นางท่านนี้ มิทราบจะให้พวกเราเรียกหาท่านอย่างไร?”
ป๋ายลี่หงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนที่จะพยายามฝืนยิ้มกล่าวถามออกไป
“สื่อเอ๋อ”
ดรุณีน้อยชุดม่วงกล่าวตอบด้วยเสียงเจื้อยแจ้ว ขณะเดียวกันนางก็หันมาขยิบตาให้ต้วนหลิงเทียนรอบหนึ่ง ทำให้ต้วนหลิงเทียนถึงกับพูดไม่ออก
ข้าไม่เคยเจอนางจริงๆเหรอ?
ตอนนี้ต้วนหลิงเทียนบังเกิดความอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับตัวตนของดรุณีน้อยชุดม่วงไม่น้อย
‘ไม่รู้ว่านางจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับชือเม่ยหรือไม่…ถ้าไม่ใช่เรื่องนี้มันก็จะบังเอิญเกินไปแล้ว?’
ต้วนหลิงเทียนลอบคิดในใจ
“เมื่อครู่ ทำไมเจ้าต้องช่วยข้าทุบตีมันด้วยล่ะ?”
ต้วนหลิงเทียนอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงผ่านปราณแท้ไปถามนาง
“เพราะเจ้าเป็นคนเดียวในคนกลุ่มนี้ที่ใส่ชุดสีม่วง!”
คำตอบนี้ของดรุณีน้อยทำให้ต้วนหลิงเทียนไปไม่เป็น พูดอะไรไม่ถูกไปพักหนึ่ง “แค่เรื่องนี้ เจ้าถึงกับช่วยข้าทุบตีผู้คนเลยหรือ?”
