ร่างที่ถูกซัดปลิวนั้นไม่ใช่ใครที่ไหน กลับเป็นซูฉี!
กล่าวให้ชัดเป็นซูฉีที่ถูกซัดออกมา เพราะได้เรียกเข็มสีทมิฬเล่มหนึ่งออกมาลอบแทงฉับไวดั่งอสรพิษฉกกัด ไปยังต้นแขนหลิวฮ่วน ในขณะที่หลิวฮ่วนคิดตบฟาดฝ่ามือซัดทำร้ายฟางฮุ่ย!
“ซูฉี!”
เมื่อเห็นความเปลี่ยนแปลงที่บังเกิดขึ้นอย่างกะทันหัน และตอนนี้ร่างหลิวฮ่วนก็เริ่มสั่นสะท้านไปอย่างไม่ทราบสาเหตุ หากฟางฮุ่ยยังไม่รู้ว่าที่แท้นี่มันเป็นเรื่องอะไรกันแน่ ก็เสียทีที่ใช้ชีวิตอยู่มาหลายปีแล้ว!
จังหวะนี้มันตระหนักได้ทันที!
ที่แท้ซูฉีมิได้ทรยศหักหลังมันแต่อย่างไร ใจอีกฝ่ายยังอยู่กับมันเสมอมา!
ซูฉีไม่ได้หวาดกลัวความตายแต่อย่างไร…
แต่อีกฝ่ายทานทนรับความอัปยศอดสู ยังยินดีถูกตราหน้าว่าตัวทรยศ! เพื่อเฝ้ารอคอยเวลาที่จะได้ล้างแค้นให้อาจารย์ไม่เอาไหนอย่างมัน!!
เห็นดังนั้น ฟางฮุ่ยก็ไม่คิดอะไรให้มากความ ปะทุพลังชั่วชีวิตพุ่งไปรับร่างซูฉีที่ร่วงหล่นฟ้าทันที
“ท่านอาจารย์ ศิษย์ไม่เอาไหนไร้สามารถ…ล้างแค้นให้อาจารย์มิได้…หากมีเวลาอีกมิกี่เดือนข้ามั่นใจว่าต้องฆ่ามันได้แน่ๆ…น่าเสียดาย น่าเสียดายนัก!”
ซูฉีที่เลือดกลบปากทั้งยังกระอักออกมาไม่หยุด กล่าวออกมาด้วยสีหน้าแววตาเสียดายเป็นที่สุด
“สารเลว! ศิษย์เนรคุณ! เจ้าลอบวางยาพิษข้าตั้งแต่เมื่อใด!?”
หลิวฮ่วนที่ร่างสั่นระริกไกลตา ตะคอกเสียงดังลั่นฟ้ากล่าวถามออกมาด้วยอำมหิต
