คลังสมบัติสำนักจันทร์จรัสแสง
เพียงชั่วพริบตา กาลเวลาก็ผันผ่านไปอีก 2 เดือน
วันหนึ่งต้วนหลิงเทียนก็ออกจากเจดีย์หลิงหลง 7 สมบัติ ทั้งเดินออกจากห้องมาด้วยใบหน้าสดชื่นแจ่มใส
เห็นได้ชัดว่าอารมณ์ดีไม่น้อย
“ในที่สุดข้าก็ทะลวงมาถึงสู่เซียนขั้นเชี่ยวชาญได้ซะที!”
รอยยิ้มสดใสยินดีค่อยๆจางหายไป ไม่นานก็กลายเป็นยิ้มสะทกสะท้อน สุดท้ายก็ถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง
ด้านนอกเวลาผ่านไป 2 เดือน ทว่ากาลเวลาในชั้น 3 ของเจดีย์หลิงหลง 7 สมบัตินั้น มันล่วงเลยไปถึง 10 เดือนแล้ว!
ในช่วงระยะเวลา 10 เดือนที่ผ่าน นอกจากฝึกฝนวรยุทธ์เซียนทั้งหลาย ต้วนหลิงเทียนยังเน้นหนักในการบ่มเพาะเพิ่มพูนด่านพลังเป็นพิเศษ
อนิจจาหลังจากที่ทะลวงมาถึงขอบเขตสู่เซียนขั้นเชี่ยวชาญแล้ว เขาพบว่าไม่ว่าจะพยายามอย่างไร เขาก็ไม่อาจใช้ปราณแท้ก่อลักษณ์ศาสตราออกมาได้เลย!
เรื่องปราณแท้ก่อลักษณ์ศาสตรานั้น ก่อนหน้านี้ต้วนหลิงเทียนก็ไปสอบถามสิ่งที่ควรทราบจากป๋ายลี่หงไว้ก่อนแล้ว และเขาได้รู้ว่ามันเป็นกลวิธีใช้พลังประการหนึ่ง ที่สามารถจ่ายปราณแท้ออกมาควบรวมเป็นศาสตรามีสภาพเสมือนจริง
สำหรับชนิดศาสตรานั้นเป็นอะไรที่ปรับเปลี่ยนได้ตามแต่ใจ
คราวนี้อยากควบรวมเป็นดอกศร ต่อไปอยากเป็นกระบี่ พลอง หอก สนับมือกรงเล็บอันใด ก็ไร้ข้อกำหนดทั้งสิ้น
