‘ทันทีที่ข้าทะลวงถึงสู่เซียนขั้นเชี่ยวชาญและใช้ปราณแท้ก่อลักษณ์ศาสตราได้ ต่อให้เป็นผู้ฝึกตนขอบเขตสู่เซียนขั้นสมบูรณ์แบบที่แข็งแกร่งที่สุดข้าก็สามารถเอาชนะมันได้! แต่กับสู่เซียนขั้นยิ่งใหญ่นั่นยังไม่แน่นัก เพราะอย่างไรพวกมันก็มีเขตแดนจากการรวมปราณ…’
ปราณแท้ก่อเขตแดนนั้น ต้วนหลิงเทียนรู้ดีว่าร้ายกาจเพียงใด
นักฆ่าที่ต้วนหลิงเทียนสงสัยว่าน่าจะเป็นคนของตลาดมืดหยินชาน มันก็ได้ใช้เขตแดนปีศาจโลหิตกับเขา ซึ่งเป็นอะไรที่ปราบเขาได้ทุกทาง แม้จะใช้ยันต์เต๋า 3 ดาวต่อกรก็เป็นอะไรที่ลำบากนัก
ในเขตแดนปีศาจโลหิตนั้น ปีศาจโลหิตที่มันสร้างขึ้นมาแต่ละตัว ก็มีพลังน่ากลัวเหลือเกิน
‘ไม่รู้ว่าพอข้าทะลวงถึงขอบเขตสู่เซียนขั้นยิ่งใหญ่ เขตแดนของข้าจะปรากฏออกมาในรูปแบบไหน…’
ในเรื่องนี้ต้วนหลิงเทียนเต็มไปด้วยความคาดหวัง
หากบอกว่าปราณแท้ก่อลักษณ์ศาสตรา กับปราณแท้ก่อลักษณ์สรรพสัตว์นั้น สามารถเลือกได้ว่าจะให้เป็นแบบใด
ทว่าปราณแท้ก่อเขตแดนนั้น ทั้งหมดขึ้นอยู่กับศักยภาพและพรสวรรค์ เรียกว่าเป็นสิ่งที่สวรรค์จะประทานมาให้แต่ละคน
เหมือนกับนักฆ่าในชุดคลุมลมดำผู้นั้น สวรรค์ก็เลือกเขตแดนปีศาจให้แก่มัน ซึ่งเป็นอะไรที่เหมาะสมกับตัวมันที่สุด
