สำนักงานใหญ่ 9 พันธมิตร
“ไม่กล้า! ข้าไม่กล้า!!”
ได้ยินน้ำเสียงขู่ข่มของต้วนหลิงเทียน ไหนเลยโอวหยางชิงจะหลงเหลือความถือดีอะไรอีก! ความหยิ่งทะนงของมันในกาลก่อนมลายหายไปหมดสิ้น!
ตอนนี้มันเสมือนลูกนกที่หวาดกลัวตัวหนึ่งเท่านั้น!
ถอดหน้ากากพร้อมโม่งดำออก หน้าซีดเซียวของโอวหยางชิงก็เผยให้เห็นทันที ลูกตาของมันเต็มไปด้วยความหวาดกลัว และจะเป็นเช่นนี้ไปอีกนาน!
“นิ…นี่ แหวนให้ท่าน”
หลังจากที่ยกเลิกพันธะครองแหวน โอวหยางชิงก็ให้ความร่วมมืออย่างดี ใช้พลังประคองแหวนส่งตรงถึงมือต้วนหลิงเทียน
แน่นอนว่าเบื้องหลังความร่วมมือนี้ ใจของโอวหยางชิงถึงกับหลั่งเลือด!
มันคิดว่าจะได้รับทรัพย์สมบัติทั้งหมดของต้วนหลิงเทียนมาครอง แต่ไม่คิดเลยว่าไม่เพียงจับไก่ไม่สำเร็จยังต้องเสียข้าวสารไปอีกกำมือ! กลายเป็นมันต้องส่งแหวนให้อีกฝ่ายแต่โดยดี!!
กล่าวอีกอย่าง มันไม่กล้าขัดขืน!
พอคิดถึงเรื่องที่ปู่ชานอาวุโสลำดับสองของสกุลโอวหยางตายด้วยน้ำมือต้วนหลิงเทียนอย่างไร ไหนเลยมันยังหลงเหลือความกล้าคิดขัดขืน!
“ไปกันได้แล้ว!”
หลังจกาเก็บแหวนพื้นที่ของโอวหยางชิงแล้ว ต้วนหลิงเทียนก็ยกมือขึ้นคว้าแขนของโอวหยางชิงแน่นเสมือนคีมเหล็ก หอบหิ้วมันออกจากพื้นที่ทิ้งขยะ ไปยังสี่แยกที่เขาเลี้ยวมา
หลังจากนั้นต้วนหลิงเทียนก็เลี้ยวซ้าย พาร่างโอวหยางชิงมุ่งหน้าไปตามถนนสายเหนือ
“ทะ…ท่านมาจาก 9 พันธมิตรหรือ?”
