ชายสวมหน้ากากทั้ง 2
ต้วนหลิงเทียนพบว่าตอนนี้ทะเลปราณของเขา คล้ายแปรเปลี่ยนกลับกลายเป็นทะเลสาบเล็กๆ ซึ่งแตกต่างจากทะเลปราณก่อนหน้ามากมายนัก
ทะเลปราณก่อนหน้านั้น อย่างดีคงเรียกได้ว่าแอ่งน้ำขังขนาดใหญ่เท่านั้น
และจากที่เขารู้มา กระทั่งทะเลปราณของผู้ฝึกตนขอบเขตสู่เซียนขั้นต้นไม่ว่าจะเป็นผู้ฝึกยุทธ์หรือผู้ฝึกเต๋า ก็ไม่ได้มีอะไรมากมายนอกจากกระแสน้ำสายหนึ่งเท่านั้น
ดังนั้นทันทีที่เขาส่องภายในสำรวจทะเลปราณของเขารอบนี้ เขาก็ตระหนักได้ว่าตัวเขาได้ทะลวงมาถึงขอบเขตสู่เซียนขั้นกลางแล้ว…ถึงแม้เรื่องราวจะน่าเหลือเชื่อ แต่มันเป็นความจริง!
“ผู้เฒ่าหั่ว…เรื่องนี้”
ต้วนหลิงเทียนมองผู้เฒ่าหั่วเบื้องหน้าด้วยความตื่นเต้น ในใจมีคำถามผุดขึ้นมามากมาย จนถึงขั้นที่เขาไม่รู้จะถามอะไรออกมาก่อนดี!
“มีอันใดค่อยถามภายหลัง…ที่สำคัญตอนนี้ เจ้าออกไปจัดการผู้สอดแนมทั้ง 2 นั่นก่อนเถอะ”
ผู้เฒ่าหั่วกล่าวบอกต้วนหลิงเทียน ก่อนที่จะลงจากชั้น 3 กลับไปยังชั้นที่ 1 ของเจดีย์หลิงหลง 7 สมบัติ
ใบหน้าซีดเซียวคล้ายชราลงไปหลายปีของผู้เฒ่าหั่ว ไหนเลยต้วนหลิงเทียนยังไม่เห็นได้ กระทั่งยังเห็นได้ชัดเจน เขาจึงรู้ดีว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลาเหมาะสมที่จะไปเซ้าซี้ถามหาความจริงอะไรจากผู้เฒ่าหั่ว
“ไอ้พวกสกุลโอวหยาง…พวกเจ้ามันแส่หาเรื่องเอง”
ต้วนหลิงเทียนแสยะยิ้มที่มุมปาก
