นกขมิ้นอยู่ด้านหลัง
“ต้วนหลิงเทียนวันหน้าเจ้าอย่าได้เผลอตกอยู่ในมือข้าเชียว…หาไม่แล้วข้าจักให้เจ้าได้ตายถนาถ!”
เมื่อคิดถึง ‘ตัวการ’ ที่ทำให้มันต้องออกจากสำนักจันทร์จรัสแสง หวงเฉิงก็ขบเคี้ยวจนฟันกรามแทบแหลก กล่าวตะคอกออกด้วยอาฆาต
ในสายตาของมัน เรื่องราวทั้งหมดล้วนเป็นความผิดของต้วนหลิงเทียน!
หากไม่ใช่เพราะเดิมพันกับต้วนหลิงเทียนมันคงไม่ต้องเสียคะแนนอุทิศ จนบังเกิดความเกลียดชังต่อต้วนหลิงเทียนกระทั่งลุกลามมาถึงขั้นนี้
มันไม่คิดเลยสักครั้ง ว่าต้นตอทั้งหมดเกิดจากความโลภที่ทำให้มันไปแทงเดิมพันกับต้วนหลิงเทียน!
ถึงแม้คราวนี้จะออกห่างมาจากหวงเฉิง แต่ต้วนหลิงเทียนก็ยังเหินบินด้วยความเร็วเต็มพิกัดเท่าที่ยันต์เต๋าเทพเคลื่อน 3 ดาวจะทำได้ จนกระทั่งหมดเวลาทำให้ความเร็วของเขาลดลงจนเป็นปกติ
“โชคดีนักที่ข้ามียันต์เต๋าเทพเคลื่อน 3 ดาวติดตัวไว้ 2 แผ่น…”
ต้วนหลิงเทียนบ่นพึมพำ
คิดถึงฉากเรื่องราวก่อนหน้า อดไม่ได้ที่เขาจะหวาดเสียวอยู่บ้าง
“แต่ตอนนี้ต่อให้เจ้ามียันต์เต๋าเทพเคลื่อนใบที่ 3 วันนี้เจ้าก็ต้องตาย!”
เสียงแหบห้าวหนึ่งปานจะก้องกังวานมาทุกสารทิศดังเข้าหูต้วนหลิงเทียน ทำให้หน้าต้วนหลิงเทียนอดไม่ได้ที่จะเปลี่ยนสี เร่งตะโกนถามออกไปทันที “ใครกัน!?”
ทันใดนั้นปรากฏร่างในชุดคลุมลมดำโผล่มาหยุดขวางเบื้องหน้าต้วนหลิงเทียนเอาไว้ปานภูตผี
