สีหน้าหวงเฉิงยิงมายิ่งหม่นหมองมืดคล้ำ “หลังผ่านไปครบ 1 เค่อ ยามนั้นความเร็วของเจ้าจักตกลง ทั้งม่านพลังนี่ก็จะสลายหายไป ถึงยามนั้นเจ้ายังต่างใดจากปลาบนเขียงรอให้ข้าแล่สับ!”
“อ้อ รอดูกันไปเถอะ!”
ต้วนหลิงเทียนเหลือบมองหวงเฉิงเล็กน้อยก่อนที่จะหยุดร่างลงกลางหาว
หวงเฉิงเองก็หยุดลงเช่นกัน
มันรู้ดีว่าต้วนหลิงเทียนกำลังคิดอะไรอยู่ ในเมื่อตัวมันไม่มีปัญญาจู่โจมทำร้ายอีกฝ่ายได้ ทั้งด้วยความเร็วยันต์เต๋าเทพเคลื่อนระดับ 3 ดาว จะหนีหรือไม่หนีก็มีค่าเท่ากัน
ต้องกล่าวเลยว่าตอนนี้ในใจหวงเฉิงคล้ายหลั่งเลือดแล้ว!
ยันต์เต๋าเทพเคลื่อนที่มันไปกู้สำนักทั้งหยิบยืมสหายมามีราคาถึง 300,000 คะแนนอุทิศ ทว่าใช้ได้ไม่ทันไรก็กลายเป็นสิ่งไร้ประโยชน์เสียอย่างนั้น
อย่างไรก็ตามพอคิดถึงความมั่งคั่งที่ต้วนหลิงเทียนมี ใจมันก็ค่อยชื้นขึ้น
ในสายตาของมัน ตราบใดที่ต้วนหลิงเทียนตายไป คะแนนอุทิศนับล้านต้องตกเป็นของมันแน่!
ถึงตอนนั้นไม่ใช่ว่ามันจะซื้อยันต์เต๋าเทพเคลื่อนเพิ่มอีกสักแผ่นตอนไหนก็ได้รึไง?
ต้วนหลิงเทียนที่ลอยร่างโดยมีม่านพลังสีทองคล้ายเปลือกไข่ครอบครุมอยู่ ก็มองหวงเฉิงด้วยสายตาเฉยเมย
หวงเฉิงเองก็จ้องตาต้วนหลิงเทียนเขม็ง ใจมันแทบจะนับเวลาที่ผ่านไปทุกวินาทีไม่ให้มีพลาด รอเวลาที่ยันต์เต๋าม่านพลังทองของต้วนหลิงเทียนจะสิ้นฤทธิ์!
ถึงตอนนั้นก็เป็นโอกาสอันดีงามที่มันจะลงมือฆ่าต้วนหลิงเทียน!