ศาสตราเซียนระดับนภา!
“ต้วนหลิงเทียน?”
ได้ยินคำแนะนำของฟ่านเฉียน สายตาป๋ายลี่หงพลันเบนไปตกที่ร่างต้วนหลิงเทียนทั้งมองพินิจทันที “เจ้าน่ะหรือศิษย์ฝ่ายนอกที่สร้างวีรกรรมมากมายทั้งที่เข้าสำนักมายังไม่ทัน 3 เดือนดี?”
“ต้วนหลิงเทียน คารวะอาวุโสป๋ายลี่หง”
ตอนนี้เองต้วนหลิงเทียนก็ประสานมือคารวะป๋ายลี่หงเช่นกัน
“อาวุโสฟ่านเฉียนกลับพาเจ้ามาได้ ดูเหมือนว่าเจ้าจักสำคัญมิน้อยในสายตาอาวุโสฟ่านเฉียน…ว่าแต่เจ้าดั้นด้นมาหาข้าเพราะมีเรื่องอันใดเล่า?”
ป๋ายลี่หงเปิดประตูเห็นภูผาถาม
“อาวุโสป่ายลี่หง ข้ามาหาท่านที่นี่ เพราะคิดขอให้ท่านช่วยจารึกอาคมเซียน ‘เจาะทะลวง’ ลงบนอาวุธเซียนของข้า”
ต้วนหลิงเทียนเองก็กล่าวตอบออกไปตามตรง
“อาคมเซียนเจาะทะลวงงั้นรึ?”
ป๋ายลี่หงพอได้ยินพลันส่ายหน้าไปมา “หากเจ้ามาเพราะคิดให้ข้าช่วยจารึกอาคมเซียนเจาะทะลวงเกรงว่าเจ้าคงมาเสียเที่ยวแล้ว…อาคมเซียนระดับ 3 ดาวนั้น กระทั่งข้าเองก็ต้องใช้ความพยายามอย่างยิ่ง ถึงจักจารึกออกมาได้สักอาคม อีกทั้งข้ายังต้องมีอารมณ์นึกครึ้มเสียค่อนถึงจะจารึกมันได้…”
อารมณ์นึกครึ้ม?
พอต้วนหลิงเทียนได้ยินคำนี้ มุมปากอดไม่ได้ที่จะกระตุกขึ้นมาตงิดๆ
พวกช่างฝีมือนี่…นับว่าขยันทำตามใจตัวเองกันเหลือเกิน!
