ไม่ทราบตั้งแต่เมื่อไหร่ หากแต่ในมือต้วนหลิงเทียนพลันปรากฏดาบใหญ่เล่มเขื่อง ปราณแท้ควบแน่นหลั่งไหลสู่ตัวดาบจนทอประกายคมกล้าน่ากลัว ยังมีกลิ่นอายพลังลึกลับขุมหนึ่งที่พาลให้ตัวดาบคล้ายจะหนักหน่วงขึ้นนับพันเท่าเผยออก!
ควบคุมดาบใหญ่อาศัยเคล็ดถ่ายแรงเป็นหลัก! เอวต้วนหลิงเทียนจึงบิดไวปานพายุหมุน ส่งแรงทั้งตัวเหวี่ยงฟาดดาบใหญ่ออกไปอย่างเกรี้ยวกราด!
‘ประทับไท่ซาน!’
ต้วนหลิงเทียนกล่าวในใจ ใช้ออกด้วยเคล็ดความวรยุทธ์ที่พึ่งรับทราบมาก่อนหน้า นำพาให้ดาบใหญ่ที่ตบฟาดออกไปคล้ายแฝงกลิ่นอายขุนเขามหึมาถล่มทับ!
ดาบใหญ่ฟาดมาไวปานพายุด้วยสภาวะคล้ายขุนเขาหนักถล่มโถมเร็วรี่ ทำให้มวลอากาศแตกระเบิดเสียงดังไม่หยุด!
เสียงระเบิดดังปานฟ้าผ่าหลายคำรบ ทั้งคลื่นลมรุนแรงกวาดซัดออกไปทั่วทิศทาง!
“เฮ่ย! ไม่ผิดแน่! นั่นมันอาคมพันทวี!!”
ศิษย์ฝ่ายในที่สายตาแหลมคมผู้หนึ่งกล่าวโพล่งออกมาเสียงดัง เห็นชัดว่ามันจดจำอาคมเซียนที่จารึกอยู่บนดาบใหญ่ของต้วนหลิงเทียนได้
พอได้ยินเสียงโพล่งอุทานของศิษย์ฝ่ายในคนนั้น อี้หนันที่เสือกหอกแทงออกไปหน้าเปลี่ยนสีทันที มันพลันตระหนักได้ว่าศิษย์ฝ่ายนอกคนนี้สมควรมีภูมิหลังไม่ธรรมดาแล้วจริงๆ!!
ล้อกันเล่นหรือไร!
นั่นมันอาคมเซียนระดับ 2 ดาว อาคมพันทวี!!
ศาสตราเซียนที่มีอาคมเซียนระดับ 2 ดาวจารึกเอาไว้แบบนี้ อย่างน้อยๆต้องจ่ายให้ศาลาอุทิศถึง 200,000 คะแนนอุทิศ!
