ตอนนี้เขาสลักเคล็ดความของวรยุทธ์เซียนเผิงทองถาโถมทั้งหมดไว้ในดวงจิตเรียบร้อย
นี่คือความสามารถพิเศษของเขา
โดยปกติแล้วผู้ฝึกตนหากคิดฝึกฝนวรยุทธ์เซียนก็ทำได้เพียงแค่อ่านเคล็ดความจากป้ายไปทีละบท ทั้งหมดต้องอ่านถึง 5 บทกว่าจะบรรลุขั้นตอนไร้ตำหนิ
หากทว่าต้วนหลิงเทียนนั้นขอเพียงเปิดอ่านครั้งเดียว เขาก็จะดูดข้อมูลทั้งหมดของมันมาเก็บไว้ในดวงจิตเขาทันทีในชั่วพริบตา!
เดิมทีต้วนหลิงเทียนก็คิดจะประวิงเวลาในการอ่านป้ายออกไปสัก 1 เค่อ ทว่าพอเขานึกถึงวาจาจากชายชราที่กล่าวก่อนหน้าได้ดี จึงอดไม่ได้ที่จะอมยิ้มบางๆ ‘ในฐานะคนหนุ่มสาว ต้องมีจิตวิญญาณอันฮึกเหิมบ้างอะไรบ้างงั้นเหรอ’
เพราะวาจานี้ทำให้ต้วนหลิงเทียน ตัดสินใจอะไรได้
ทันใดนั้นภายใต้สายตาที่มองมาของชายชรา ต้วนหลิงเทียนพลันแย้มยิ้ม ก่อนที่จะยื่นส่งป้ายเซียนคืนไป “อาวุโสข้าอ่านเสร็จแล้ว”
“หะ…หา เจ้าอ่านเสร็จแล้ว?”
ทันทีที่ชายชราชุดขาวได้ยินวาจาประโยคนี้ มันก็อึ้งไปพักหนึ่งใบหน้าเผยความงุนงง “เจ้าเริ่มอ่านมาตั้งแต่ตอนที่อยู่ข้างในแล้วงั้นรึ”
หลายคนที่มายืมป้ายวรยุทธ์เซียนเพื่อศึกษานั้น โดยมากแล้วจะอ่านมันทันทีในโถง
เพราะตราบใดที่เอื้อมมือไปแตะป้ายเซียนแล้ว ไม่ว่าท่านจะอ่านหรือไม่อ่านท่านก็จำต้องชำระคะแนนอุทิศอยู่ดี นี่เพื่อป้องกันไม่ให้ใครแอบอ่านวรยุทธ์เซียนและคิดจะเบี้ยวการจ่ายคะแนนอุทิศ
