ราคายันต์เต๋าสูงเทียมฟ้า!
“ข้าชื่อต้วนหลิงเทียน”
ต้วนหลิงเทียนยิ้มตอบ
“เจ้า…เจ้าคือต้วนหลิงเทียนงั้นเหรอ!?”
พอได้ยินคำตอบของต้วนหลิงเทียน ชายชราอดไม่ได้ที่จะตกใจ มันรีบมองไปยังเอวของต้วนหลิงเทียนทันที พอเห็นป้ายศิษย์ฝ่ายนอกที่แขวนห้อยอยู่ ลูกตาของมันก็ส่องสว่างขึ้นมาทันใด “เจ้าเป็นศิษย์ฝ่ายนอกที่ฆ่ายอดฝีมือติดอันดับในรายนามปฐพีเมื่อวานนี้ในการประลองเป็นตายที่ลานฝึกซ้อมของฝ่ายนอกงั้นเหรอ!?”
“อาวุโสก็ได้ยินเรื่องนี้มาเหมือนกันเหรอ?”
ต้วนหลิงเทียนหัวเราะเบาๆ เป็นการยอมรับทางอ้อม
“ประเสริฐ ประเสริฐนัก…ความสามารถในเชิงยุทธ์ของเจ้าสูงถึงเพียงนี้ มิคาดเจ้ายังอ่อนน้อมถ่อมตนนัก!”
ใบหน้าชายชราเผยความถูกใจไม่น้อย
“อาวุโสกล่าวชมข้าเกินไปแล้ว”
ต้วนหลิงเทียนยิ้มรับอย่างอ่อนน้อม
“ข้าเรียกว่าฟ่างเฉียน หากวันหน้าเจ้ามีปัญหาอันใดสามารถมาหาข้าที่ศาลาอุทิศแห่งนี้ได้…หากมาที่นี่แล้วไม่เจอข้า เจ้าก็สามารถไปตามหาข้าได้ที่ฝ่ายใน”
ชายชราหัวเราะ
“ขอบคุณสำหรับความเมตตาของท่าน อาวุโสฟางเฉียน”
ต้วนหลิงเทียนไม่คิดเลยว่าชายชราจะกล่าวกับเขาเป็นมั่นเหมาะแบบนี้ เขาเร่งกล่าวขอบคุณอีกฝ่ายออกไปทันที ในใจเต็มไปด้วยอารมณ์แช่มชื่นนัก
ท้ายที่สุดแล้วเขาก็แค่กล่าวขอบคุณอีกฝ่ายเท่านั้นเอง
หลังจากกล่าวคำร่ำลากับชายชราแล้ว ต้วนหลิงเทียนก็ออกจากชั้น 2 ศาลาอุทิศเพื่อขึ้นไปยังชั้น 3 ของศาลาอุทิศ
