ในเมื่อตอนนี้ได้ตระเวนซื้อหาวัตถุดิบทั่วทั้งชั้น 1 แล้ว ต้วนหลิงเทียนก็ออกจากชั้น 1 ของศาลาอุทิศ มุ่งหน้าไปยังชั้น 2 ของศาลาอุทิศทันที “ชั้น 2 ของศาลาอุทิศเมืองชงซันเป็นสถานที่แลกเปลี่ยนวรยุทธ์เซียน…ไม่รู้ว่าชั้น 2 ของศาลาอุทิศสำนักจันทร์จรัสแสงจะเหมือนกันรึเปล่า…”
พอต้วนหลิงเทียนเดินขึ้นมาถึงชั้น 2 ของศาลาอุทิศสำนักจันทร์จรัสแสง เขาก็พบว่ามันไม่ใช่สถานที่แลกเปลี่ยนวรยุทธ์เซียนแต่อย่างไร
ชั้น 2 ของศาลาอุทิศสำนักจันทร์จรัสแสง มีไว้ให้ศิษย์ใช้คะแนนอุทิศแลกเปลี่ยนกับวุตถุดิบมากมายหลายหลาก
วัตถุดิบต่างๆเหล่านี้ล้วนมีไว้สำหรับหลอมโอสถศาสตรา บ้างก็ใช้สำหรับวาดยันต์เต๋า จารึกอาคมเซียน
แน่นอนว่าวัตถุดิบบนชั้น 2 ของศาลาอุทิศย่อมมีค่ามีราคาไม่น้อย ไม่มีใครในสำนักจันทร์จรัสแสงคิดใช้คะแนนอุทิศแลกเปลี่ยนวัตถุดิบธรรมดาทั่วไป
เพราะสุดท้ายแล้วในสำนักจันทร์จรัสแสงแห่งนี้ คะแนนอุทิศมันมีค่ามากกว่าหินเซียน
‘ไม่รู้ว่าวัตถุดิบในชั้นที่ 2 ของศาลาอุทิศ จะมีของที่สามารถซ่อมแซมเจดีย์หลิงหลง 7 สมบัติได้อยู่ไหม…’
คิดได้เช่นนี้ต้วนหลิงเทียนก็อดไม่ได้ที่จะบังเกิดความคาดหวังในใจ
เพราะตอนนี้ชั้นที่ 3 ของเจดีย์หลิงหลงก็เสมือนได้รับการฟื้นฟูซ่อมแซมไปแล้ว 7 ส่วน ขาดอีกแค่ 3 ส่วนเท่านั้นมันก็จะเสร็จสมบูรณ์
