หลังจากเดินสำรวจชั้น 2 ของศาลาอุทิศจนทั่ว ต้วนหลิงเทียนก็พบวัตุดิบนับโหลที่สามารถใช้ซ่อมแซมฟื้นฟูชั้น 3 ของเจดีย์หลิงหลง 7 สมบัติได้ อย่างไรก็ตามวัตถุดิบมากมายทั้งหมดทั้งมวลที่พบเจอ ล้วนซ่อมแซมฟื้นฟูชั้น 3 ของเจดีย์หลิงหลง 7 สมบัติเพิ่มได้แค่ 1 ส่วนเท่านั้น
‘ดูเหมือนว่าที่ชั้น 1 ของศาลาอุทิศข้าจะมีโชคมากแล้วจริงๆ’
ต้วนหลิงเทียนลอบถอนหายใจ
วัตถุดิบบนชั้น 2 ของศาลาอุทิศนั้น แน่นอนว่ามีราคาที่ต้องจ่ายระบุเอาไว้ชัดเจน ยากที่จะต่อรองราคาอะไรได้
และวัตถุดิบนับโหลที่ต้วนหลิงเทียนพบเจอนั้น ก็มีค่าใช้จ่ายทั้งหมด 15,000 คะแนนอุทิศ เรียกว่ามากกว่ารายจ่ายวัตุถดิบบนชั้นแรกของศาลาอุทิศเกือบ 10 เท่า…
จังหวะนี้ต้วนหลิงเทียนอดไม่ได้ที่จะเต็มไปด้วยอารมณ์หม่นหมอง
แต่แน่นอนเขารู้ดีว่าการนำมาเปรียบเทียบกันแบบนี้มันเป็นเรื่องไร้ความหมายเพียงใด
ดูอย่างวัตถุดิบที่มีค่าที่สุดอย่างเศษหินหนี่วาที่ชั้น 1 นั่น…เขาได้รับมันมาเป็นของแถมด้วยซ้ำ ไม่ต้องจ่ายคะแนนอุทิศสักแต้มเดียว!
เมื่อย้อนกลับมาที่โต๊ะรับรอง ต้วนหลิงเทียนก็ยื่นบัตรแก้วไปแตะโอนคะแนนอุทิศให้ชายชราจำนวน 15,000 แต้ม หลังจากนั้นก็รับแหวนพื้นที่กลับมาจากชายชราสวมไว้ที่นิ้วอีกครั้ง ก่อนที่จะเก็บวัตถุดิบทั้งหมดที่ซื้อมาลงตัวแหวน
“ขอบคุณอาวุโส”
