ทั้งสายตาที่ทุกคนใช้มองหวงเฉิงนั้น ยิ่งมายิ่งสมเพชถึงที่สุด!
หากใครกล่าวว่าตอนแรกพวกมันยังไม่มั่นใจเต็มสิบส่วนว่าที่ต้วนหลิงเทียนพูดเป็นความจริง ทว่าหลังจากต้วนหลิงเทียนกล่าวสาบานแล้วพวกมันก็เชื่อต้วนหลิงเทียนหมดใจ!
คำสาบานต่อทัณฑ์สวรรค์ไม่มีวันโกหกได้!
เพราะนั่นคือศักดิ์ศรีของสวรรค์!
มีคำกล่าวที่ว่า ฟ้ามีตา…เทพยาดาแลเห็น! นั่นหมายความว่า สวรรค์ได้ทอดมองสรรพสิ่งตลอดเวลา และไม่เคยปราณีผู้ใด!
ตอนนี้เหล่าอาวุโสฝ่ายนอกไม่เว้นต่งชง เริ่มเว้นระยะห่างจากหวงเฉิงกันถ้วนหน้า มีทั้งไม่ตั้งใจและถอยมาโดยไม่ทันได้คิด คล้ายบังเกิดความอับอายที่จะถูกเหมารวมว่าเป็นพวกเดียวกันกับหวงเฉิง เพราะอย่างไรเสียหวงเฉิงก็เป็นอาวุโสฝ่ายนอกคนหนึ่ง
หวงเฉิงหน้าดำคล้ำไปด้วยโทสะ หากแต่มันก็ไร้คำใดจะกล่าวออก
ทันทีที่ต้วนหลิงเทียนกล่าวคำสาบานออกมาแบบนี้ มันก็รู้ตัวดี ว่าตอนนี้ให้มันพูดอะไร…ก็ไม่มีใครคิดเชื่อมันอีกแล้ว!
“ต้วนหลิงเทียน อย่าได้พลาดพลั้งอันใดมาเชียว หากข้าสบโอกาสเมื่อใดข้าจะฆ่าเจ้าให้ตาย!!”
ด้วยโทสะหวงเฉิงพลันถลึงตามองต้วนหลิงเทียนอย่างอาฆาต กล่าววาจาผ่านปราณแท้ไปข่มขู่ต้วนหลิงเทียนอีกรอบ และก็ไม่รั้งรออะไร พุ่งร่างหายลับไปจากสายตาของทุกผู้คนทันที
ได้ยินคำขู่ทิ้งทายของหวงเฉิง ต้วนหลิงเทียนก็ยังคงมีสีหน้าสงบ ไม่ได้ใส่ใจอะไร
