เฝิงฟ่านคำรามเสียงก้อง ดาบใหญ่ในมือคล้ายขุนเขามหึมา ฟาดถล่มใส่ดอกศรที่พุ่งมาปานดาวตกอันเปี่ยมล้นไปด้วยแสงพลังที่คล้ายจะทำให้สรรพสิ่งหม่นแสง!
ดาบที่ตบฟาดมาครานี้ เสียงระเบิดของอากาศรวมทั้งเสียงหวีดหวิวของสายลมก็ดังขึ้นหนักแน่นกว่าก่อนหน้ามากมายนัก!
เรื่องนี้ย่อมไม่ผิดเพี้ยน เพราะดาบก่อนหน้านั้นถูกศรของต้วนหลิงเทียนทำลายทั้งพลังสภาวะไปส่วนหนึ่ง ทว่าดาบนี้มันฟาดมาด้วยพลังทั้งหมด ยังมีอาคมประหลาดนั่นหนุนเสริม!
เปรี๊ยงงงงง!!
ดาบวูบตกลงมาอย่างแข็งกร้าวปานขุนเขาถล่ม ทุกที่ทางที่ดาบลากผ่านบันดาลให้ความว่างสั่นสะเทือน ไอพลังยังคล้ายจะแผ่โถมมาปิดแผ่นฟ้า นำพาให้ฟ้าที่เคยกระจ่างกลายเป็นมืดมนลงถนัดตา
ดอกศรที่ต้วนหลิงเทียนยิงออกมาด้วยพลังทั้งหมด มิคาดครานี้กลับถูกบดขยี้ทำลายจนแหลกลาญในพริบตา!
สภาวะดาบหลังจากทำลายดอกศรไปคราวนี้ เพียงชะลอตัวลงแค่เล็กน้อย…ยังเล็กน้อยเสียจนไร้สำคัญ!
เรียกว่าหลังจากทำลายศรพลังแล้ว ดาบใหญ่ยังโถมมาด้วยพลังแกร่งกร้าวไม่เสื่อมคลาย!
“ไหงเป็นงี้เล่า!?”
หน้าต้วนหลิงเทียนเปลี่ยนสีทันใด
พลังที่บรรจุอยู่ในดาบของเฝิงฟ่านคราวนี้ มาได้อัศจรรย์แล้ว!
ในสายตาของต้วนหลิงเทียน การจู่โจมนี้ของเฝิงฟ่านมันน่าจะรุนแรงเหนือกว่าการโจมตีเต็มพลังของตัวตนในขอบเขตสู่เซียนขั้นต้นเสียอีก!!
“ดาบบ้านี่มันจารึกอาคมเซียนอะไรไว้กันแน่?! ทำไมมันถึงเสริมพลังได้มากขนาดนี้!”
