ขา นางถลาไปอย่างแรงด้วยความตกใจ ชายชุดดำคนนั้นถูกรั้งขาเอาไว้ กระบี่ในมือพลันเปลี่ยนทิศ พลิกมือจับอาวุธหมายแทงนางลงบนแผ่นหลัง
“ท่านแม่! ท่านแม่!”
บุตรคนเล็กเห็นภาพนี้ จึงร้องตะโกนะและผลักผู้คุ้มกันเขาเพื่อวิ่งออกไป กระนั้นการกระทำนี้ของเขากลับทำให้บิดาเขาตกใจแทบตาย
“ไม่! อย่า!”
เห็นบุตรของตนเองวิ่งไปหาดาบโดยไม่มีความสามารถในการป้องกันตนเอง สตรีนางนั้นก็ร้องขึ้นมาด้วยความหวาดกลัว น้ำเสียงโหยหวนและเศร้าโศก
จะมีอะไรเจ็บไปกว่าการที่เห็นบุตรของตนเองถูกฆ่าต่อหน้า นั่นเป็นสิ่งที่คนเป็นแม่คนไหนก็ไม่อาจรับได้ทั้งสิ้น
อาจเป็นเพราะชีวิตบุตรชายแขวนอยู่บนเส้นนด้าย นางดิ้นรนลุกขึ้นจากพื้นตามสัญชาตญาณอย่างไม่เสียดายชีวิต ไม่สนใจกระบี่คมปลาบที่กำลังแทงใส่นางพวกนั้น วิ่งไปอย่างบ้าคลั่งเพื่อกอดบุตรชายเอาไว้ ใช้ร่างกายขวางความตายเหล่านั้นให้เขา
“ฮูหยิน!”
“ท่านแม่!”
กระบี่คมและดาบใหญ่ฟันเข้าใส่นาง ชายวัยกลางคนที่เพิ่งช่วยบิดาตนเองให้รอดพ้นภัยพลันหน้าซีดเผือด เหาะออกไปอย่างว่องไว กระนั้นถึงเขาจะรวดเร็วเพียงใด ก็เร็วไม่เท่าดาบกระบี่ที่คิดปลิดชีพคนเหล่านั้นอยู่ดี…
……….
