้คนในวังเตรียมตัวแล้ว ยังให้เริ่นเสียงอยู่เตรียมงานอีกหลายอย่างที่จวนของเขา
การตกแต่งห้องหอในจวน การจัดวางทุกที่ในจวน ไปจนถึงการลาดตระเวนทั้งข้างนอกและข้างใน แทบเรียกได้ว่าพวกเขาฝั่งนี้ยุ่งมาก
ไม่ว่าจะเป็นคนของตำหนักยมราชหรือคนของราชวงศ์เซวียนหยวน เมื่อเห็นว่าในที่สุดเซวียนหยวนโม่เจ๋อก็จะแต่งงานแล้ว ต่างก็ตื่นเต้นดีใจยิ่งกว่าพวกเขาแต่งงานเองเสียอีก
“อิ่งอี จวนแล้ว อย่าให้เสียฤกษ์รับเจ้าสาว” เซวียนหยวนโม่เจ๋อสั่งกับอิ่งอีอีกครั้งหนึ่ง
“ขอรับ นายท่านวางใจเถอะ ข้าน้อยจำได้หมดแล้ว!” อิ่งอีตอบ พลางมองนายท่านในชุดเจ้าบ่าว มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย เผยรอยยิ้มที่ยากจะสังเกตเห็นได้สักครั้ง
นายท่านดูตื่นเต้นและคาดหวังทีเดียว! เขาเปลี่ยนใส่ชุดเจ้าบ่าวตั้งนานแล้ว รอคอยให้เวลานี้มาถึงเช่นกัน
ระหว่างที่กำลังยุ่งและเป็นกังวลนั้น เวลาก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว เมื่อแสงอาทิตย์แรกของยามเช้าส่องลงบนพื้นดิน เซวียนหยวนโม่เจ๋อก็ยิ้มกว้าง ครั้นสะบัดชุดคลุมครั้งหนึ่งแล้วก็สาวเท้าเดินออกไปข้างนอก ขณะเดียวกันก็กำชับว่า “จุดประทัดมงคล! บรรเลงดนตรี! ตามข้าไปรับเจ้าสาว!”
เสียงที่เปี่ยมไปด้วยพลังมหาศาลเจือความปีติดังออกมา ไม่
