หลังจากคารวะเฟิ่งจิ่วครั้งหนึ่งแล้วก็ทอดสายตามองอี้ซิวหรั่น จากนั้นแย้มยิ้มอย่างอบอุ่น “คุณชายอี้”
พออี้ซิวหรั่นมองก็เห็นพลังบนตัวเหลิ่งหวาเพิ่มขึ้นจากในอดีต จึงเอ่ยขึ้นด้วยความประหลาดใจ “พลังของเจ้าเพิ่มขึ้นรวดเร็วเช่นนี้ได้อย่างไร!”
เหลิ่งหวาฟังแล้วยิ้มอบอุ่นดังเดิม “เพราะนายหญิงของข้าคือภูตหมอ”
คำพูดเรียบง่ายคำเดียว ทว่าซ่อนความนัยไม่รู้จักจบสิ้น
เพราะนายหญิงของเขาคือภูตหมอ พลังของเขาจึงพัฒนารวดเร็วปานนี้ เพราะนายหญิงของเขาคือภูตหมอ ความทะนงตนในท่าทางระหว่างพูดจาย่อมแสดงออกมาโดยปริยาย
ครั้นฟังจบ ในดวงตาของอี้ซิวหรั่นก็ฉายแววสับสน ใช่! พวกเขาคือคนของเฟิ่งจิ่ว เช่นนั้นแล้วจะธรรมดาได้อย่างไร
“เหลิ่งหวา เจ้าไปให้ห้องครัวเตรียมอาหารสักสองสามอย่างแล้วส่งมาที่สวนดอกไม้ ข้าจะเชิญเขาดื่มสุรา” เฟิ่งจิ่วเอ่ย บอกให้เขาไปจัดการ
“ขอรับ” เหลิ่งหวาตอบรับ โค้งกายเล็กน้อยก่อนถอยไป
เฟิ่งจิ่วพาอี้ซิวหรั่นเดินไปยังสวนดอกไม้ สองคนนั่งลงไม่นาน ตู้ฝานก็พาคนสองสามคนเดินเข้ามา ตอนมองเห็นเฟิ่งจิ่วกลางศาลาในสวนดอกไม้ ตู้ฝานก็ยิ้มและเรียกว่า “นายหญิง คุณชายกู้มาแล้ว”
เฟิ่งจิ่วชะงักก่อนช้อนสายตามองไป เห็นกู้เ