ตอนที่ 3459 โมโหหนัก
หวันเหยียนสือซานเห็นว่าสถานการณ์ไม่ค่อยดีแล้ว จึงรีบลากตัวจวินเจวี๋ยซางออกไป ไม่กล้าให้เขาอยู่ยั่วโมโหหวันเหยียนเชียนหวาต่อไป แม้ไม่เข้าใจว่าเหตุใดเชียนหวาถึงได้โกรธขึ้นมาก็ตาม
เมื่อหวันเหยียนสือซานพาจวินเจวี๋ยซางไปแล้ว เฟิ่งจิ่วค่อยถอนใจโล่งอก นางนั่งลงข้างๆ “ท่านพี่ ท่านโกรธเขาเรื่องอะไร เขาก็แค่คนโง่คนหนึ่ง เหตุใดท่านถึงโกรธเขา ข้าว่าเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกัน”
หลังจากเห็นเขาไปแล้ว อีกทั้งได้ยินวาจาของเฟิ่งจิ่ว หวันเหยียนเชียนหวาค่อยๆ ใจเย็นลง เพราะตั้งครรภ์อยู่ อารมณ์นางถึงได้ขึ้นๆ ลงๆ เช่นนี้ เมื่อฟังจวินเจวี๋ยซางพูดแล้วย่อมไม่อาจระงับอารมณ์โกรธที่เอ่อขึ้นมาได้
นางเองก็รู้ว่าตั้งครรภ์อยู่ไม่อาจโมโหง่ายเช่นนี้ แต่นางอดไม่ได้จริงๆ
“เขามาได้อย่างไร” หวันเหยียนเชียนหวามองเฟิ่งจิ่วพลางถาม เมื่อคิดดูให้ดีแล้ว นางไม่มีทางบอกเขาว่าตนอยู่ที่นี่ในตอนนี้
เฟิ่งจิ่วฟังจบก็ถอนใจอย่างจนใจเสียงหนึ่ง “ตั้งแต่ครั้งนั้นที่เขารู้ว่าข้ามาพบท่าน เขาตระเวนไปทั่วเมืองอย่างลับๆ ตลอด ทว่าไม่เคยได้ข่าวของท่านเลย คราวนี้ก็เลยไปหาข้อมูลจากพี่ชายข้าแทน”
“เดิมที่ข้าอยู่ในเรือน ได้ยินท่าน
