ไปพลาง ก่อนจะบอกเหลิ่งซวงให้ไปซื้อสมุนไพรมาจำนนหนึ่ง แล้วค่อยต้มยาให้คนตระกูลกู้กิน
“จัดการความวุ่นวายภายในตระกูลเป็นเรื่องง่ายเช่นกัน” เฟิ่งจิ่วยิ้ม “ครั้งนี้ข้ากลับมาก็เพื่อเตรียมตัวแต่งงาน ไม่น่าอยู่บนแผ่นดินใหญ่ทางนี้นาน จะไปที่แผ่นดินปลายน้ำทันที เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน! ข้าจะให้คนกลับไปจัดการร่วมกับพวกเจ้าด้วย ช่วยแก้ไขปัญหาเรื่องนี้”
ฟังนางพูดเช่นนั้นแล้ว บุตรบิดาตระกูลกู้ไม่ประหลาดใจ กลับพยักหน้าทันที ลุกขึ้นและกล่าวขอบคุณอีกต่างหาก
พร้อมกันนั้นเอง ตรงประตูเมือง เงาร่างหลายสายคุมกระบี่มาจากท้องฟ้า มาถึงหน้าประตูเมืองแล้วแน่นอนว่าต้องเป็นกำแพงเมืองที่มุมหนึ่งถล่มลงมา หลายคนประหลาดใจเล็กน้อย สบตากันคราหนึ่ง
“เจ้าเมืองทุกท่าน พวกท่านมาได้เสียที เจ้าเมืองของพวกข้า…” ชายชราคนนั้นมองเห็นพวกเขาแล้วเอ่ยเรียกอย่างอดไม่ได้
พวกเขามาถึงข้างล่าง ตอนมองเห็นเจ้าเมืองที่แทบไร้ลมหายใจกำลังถูกชายชราประคองเอาไว้ ก็ย่อมมีสีหน้าตื่นตกใจเช่นเดียวกัน “เกิดเรื่องอะไรขึ้น เหตุใดถึงกลายเป็นเช่นนี้ได้”
คนแบบไหนกันที่ทำลายพลังบำเพ็ญของเขาได้ นี่…นี่ทำให้คนอยู่มิสู้ตายยิ่งกว่าถูกฟันด้วยดาบหนึ่งเสียอีก
ชายชราสูดลมหายใจเข้า
