หยดน้ำบางอย่างตกใส่ใบหน้า เดิมทีคิดว่าฝนตก แต่ครั้นกลิ่นคาวเลือดโชยเข้าจมูก พอพวกเขายื่นมือไปสัมผัสก็ต้องตื่นตกใจ
เลือด! ที่แท้เป็นเลือด!
พวกเขาเงยหน้าขึ้นมองทันที เห็นแขนที่ถูกตัดจำนวนมากตกลงมา บ้างกระแทกร่างกายพวกเขา บ้างตกลงรอบๆ กระจายเต็มพื้นเป็นภาพที่น่าหวาดกลัว
“อ้าก!”
ผู้ฝึกบำเพ็ญยี่สิบกว่าคนที่อยู่ข้างล่างส่งเสียงร้องด้วยความตกใจ พากันถอยหลังไปหลายก้าว ขณะเดียวกันก็จ้องมองข้างบนด้วยความระแวง ไม่นานเท่าไรนักเงาร่างหลายสายข้างบนก็เหยียบลมเอื่อยลงมา ปราณคุกรุ่นเอ่อท้นบนร่างกายพวกเขา ทำให้เหงื่อเย็นๆ ผุดขึ้นทั่วกายอย่างไม่อาจห้ามได้ จนกระทั่งถึงตอนนี้ พวกเขาจึงค่อยรู้สึกได้ว่าคนพวกนี้ไม่ใช่คนธรรมดา!
“พูดเถอะ! พวกเจ้าอยากตายอย่างไร” ตู้ฝานหัวเราะเสียงเย็น สายตามองไปที่ยี่สิบกว่าคนนั้น
……….
