ขาล้วนมีบาดแผลบนตัว อีกทั้งยังไม่ได้จัดการจึงเอ่ยว่า “ท่านปู่ ท่านพ่อ ข้าเห็นว่าทุกคนล้วนบาดเจ็บ นอกจากนี้บาดแผลบนตัวพวกท่านยังไม่ได้รับการใส่ยา จัดการบาดแผลก่อนเถอะ!”
ผู้นำตระกูลหวันเหยียนมองแล้วเรียกหมอและข้ารับใช้ในจวนมา ทำแผลอย่างง่ายๆ เสียที่นี่ก่อน อย่างไรเสียพวกเขากลับมาอย่างกะทันหัน อีกทั้งเจอกับเรื่องนี้เข้า คงต้องพูดถึงเรื่องนี้สักหน่อย
“แค่กๆ!”
ชายชราแซ่หวันเหยียนกระแอมเสียงเบา มือหนึ่งกำหมัดกดลงที่มุมปาก เขารู้สึกว่ามีกลิ่นเลือดสายหนึ่งโชยออกมาจากลำคอ มือที่กดมุมปากเปื้อนเลือดสดๆ จำนวนหนึ่งด้วยเหตุนี้ ขณะกำลังคิดถือโอกาสเช็ดเลือดบนมือตอนที่ยังไม่มีคนเห็น กลับไม่คิดว่าจะได้ยินเสียงของหวันเหยียนเชียนหวาดังขึ้น
“ท่านปู่บาดเจ็บหนักมากหรือ”
หวันเหยียนเชียนหวาขมวดคิ้วเล็กน้อย พูดพลางลุกขึ้นยืนเดินไปข้างหน้าก่อนยื่นมือไปจับชีพจรเขาดู นางไม่เชี่ยวชาญวิชาแพทย์ แต่ตรวจอาการอย่างง่ายนั้นเป็นสิ่งที่ผู้ฝึกบำเพ็ญทุกคนทำเป็น
เป็นเช่นที่คาดการณ์ไว้ เมื่อตรวจดูพลังปราณวิญญาณแล้ว นางก็รู้ได้ว่าบาดแผลภายในของเขานั้นสาหัสมาก ตอนนี้ฝืนทนไว้ได้เพราะพลังของตนเอง โชคดีที่ไม่ได้ต่อสู้อีก
