จ้าจะค่อนข้างตรงไปตรงมาทีเดียว” นางแค่นหัวเราะเสียงเบา ก่อนจะกัดเขาเพื่อระบายอารมณ์อีกครั้งหนึ่ง เพียงแต่การกัดครั้งนี้กลับกัดลงที่ใบหูเขาโดยตรง
จวินเจวี๋ยซางหน้าแดงมาก ไม่รู้ว่าเพราะอายหรือเพราะโกรธ เขาดึงแถบผ้าสีแดงบนมือ กลับพบว่ายิ่งดึงมันยิ่งรัดแน่นขึ้น ตอนนี้สตรีที่นอนทับและกัดหูเขาอยู่นั้นพลันพลิกตัวนั่งหลังตรงบนท้องเขา ตอนที่ลมหายใจเขาปั่นป่วนและหน้าแดงระเรื่อ เขาก็เห็นนางยื่นมือไปปลดม่านลงมา
พอปลดม่านลงแล้ว แสงสว่างบนเตียงก็ถูกม่านกั้นไปมากกว่าครึ่ง ความรู้สึกขมุกขมัวเช่นนั้นกลับยิ่งเร้าอารมณ์จนน่าตาย! โดยเฉพาะเมื่อเขาเห็นสตรีที่นั่งอยู่บนท้องน้อยเขายื่นมือไปปลดมวยผมที่มัดไว้ลงมา อีกทั้งยื่นมือสยายผมมาไว้ข้างหน้า ขณะเดียวกันก็ปลดตู้โตวสีแดงนั้นออกไป เผยให้เห็นเรือนร่างขาวละเอียดราวกับหิมะที่งดงามเสียจนทำให้หยุดหายใจได้ เขาเพียงรู้สึกว่าไฟภายในร่างกายยิ่งเดือดพล่านกว่าเดิม
สตรีที่ใบหน้างดงามหมดจด อีกทั้งกำลังนั่งอยู่บนท้องน้อยเขา เรือนผมสีดำไม่ต่างจากเส้นไหมบดบังหน้าอกที่สมบูรณ์แบบ ทรงเสน่ห์เป็นอย่างยิ่ง…
บัดนี้เขาอดคิดไม่ได้ว่าการตอบสนองทางกายของเขาอาจไม่ใช่สัญชาตญาณ
