ตอนที่ 3388 นางมาแล้ว
จวินเจวี๋ยซางกำมือป้องริมฝีปากแล้วกระแอมคราหนึ่ง เบนสายตาออกไปเล็กน้อย “ตอนนี้ข้าร่างกายไม่ค่อยแข็งแรง ย่อมต้องมีคนอยู่ข้างกายตลอดเวลา ในเมื่อเจ้าบอกว่าต้องการตอบแทนบุญคุณในปีนั้น เช่นนั้นเจ้าก็อยู่ดูแลข้าสักหลายวัน รอข้าหายดีแล้วค่อยไปเถอะ!”
หวันเหยียนเชียนหวาฟังจบแล้ว ดวงตานางทอประกายเล็กน้อย รู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง ทันใดนั้นนางก็พิจารณาใบหน้าของเขา คาดเดาความตั้งใจในคำพูดนี้ของเขา
ผ่านไปครู่หนึ่งแล้ว นางก็เอ่ยเสียงเรียบ “ข้าจะหาเวลามาดูอาการของเจ้า แต่ไม่อาจดูแลเจ้าตลอดเวลาอยู่ที่เรือนนี้ได้” เมื่อสิ้นเสียง นางก็สาวเท้าเดินออกไปข้างนอก ก่อนจะกล่าวออกมาโดยไม่หันไปมอง “เจ้าเป็นถึงหัวหน้าพรรคเริงรมย์ หาคนมาดูแลอยู่ข้างกายย่อมไม่ใช่เรื่องยาก ข้างนอกก็มีผู้อาวุโสในพรรคคอยท่าอยู่แล้ว”
จวินเจวี๋ยซางฟังเสียงของนางที่ห่างไกลออกไปจึงค่อยช้อนสายตามองตาม นางหมุนกายจากไปแล้ว หัวใจของเขาอดห่อเหี่ยวไม่ได้ ทันใดนั้นเขายืนนิ่ง ไม่แน่ใจความรู้สึกในหัวใจตนเองอยู่บ้าง
ด้านหนึ่งเขาไม่อยากใกล้ชิดนาง ไม่อยากมีความสัมพันธ์ใดกับนาง แต่ตอนฟื้นขึ้นมาและรู้ว่าสองสามวันมานี้นางคอยป้อนน้ำยาวิ
