ทนากับอาจารย์หลายคน นางก็เดินไปข้างหน้าพร้อมมองเข้าไปข้างใน
“คุณหนูหวันเหยียน เจ้ามาแล้ว!”
ชายวัยกลางคนที่เฝ้าอยู่ข้างเตียงเห็นนางแล้วรีบเรียกเสียงหนึ่ง ที่เขารู้คือหัวหน้าพรรคเกิดจิตมารเพราะคุณหนูหวันเหยียน ตอนนี้จิตมารเกิดขึ้นอย่างแท้จริงแล้ว การกำจัดมีแต่จะทำให้จิตมารแข็งแกร่งขึ้น สถานการณ์อย่างหัวหน้าพรรคนั้น ไม่ว่ายาวิเศษหรือโอสถเทพอะไรล้วนไม่มีประโยชน์ เขาป่วยทางใจ อาการป่วยทางใจมีเพียงยาใจเท่านั้นที่รักษาได้
หวันเหยียนเชียนหวาไม่ได้เอ่ยวาจา เพียงมองจวินเจวี๋ยซางที่มีใบหน้าซีดขาวอยู่บนเตียงอย่างเงียบๆ เขานอนอยู่ตรงนั้นพร้อมลมหายใจแผ่วเบา ใบหน้าขาวซีดราวกับกระดาษ ไม่มีท่าทีว่าจะขยับตัว คล้ายกับหลับลึกไปตลอดกาลอย่างไรอย่างนั้น นี่ทำให้นางรู้สึกตระหนกอย่างอดไม่ได้
นางคิดว่านางปล่อยวางแล้ว แต่เมื่อเห็นเขาในตอนนี้ นางถึงรู้ว่าเขาอยู่ในใจนางมาโดยตลอด ไม่เคยปล่อยวางได้เลยสักครั้ง ตลอดมานี้ล้วนเป็นนางที่หลอกตนเอง
เจ้าสำนักและอาจารย์สองสามคนมองหวันเหยียนเชียนหวายืนหลั่งน้ำตาอยู่ข้างเตียงด้วยความประหลาดใจ พวกเขาสบตากันเล็กน้อย ก่อนจะส่งสัญญาณให้กันพร้อมออกจากห้องไป แม้แต่ชายวัยกลางคนคนนั้น
