วันนี้ล้วนไม่เลว อีกเดี๋ยวพวกเราไปรับเขาไปกินข้าวที่ร้านอาหารดีกว่า”
ฟังแล้วเฟิ่งจิ่วลุกขึ้นยืน กล่าวกับหลัวอวี่ว่า “ในเมื่อห้าวเอ๋อร์มีเว่ยเฟิงกับกู่โม่คอยเฝ้าอยู่แล้ว เจ้าก็พักผ่อนอยู่ที่บ้านเถอะ!”
“ขอรับ” หลัวอวี่ตอบก่อนถอยออกไป
เฟิ่งจิ่วกับหวันเหยียนเชียนหวาสองคนเดินไปข้างหน้า พบกับกวนสีหลิ่นเข้าพอดี เฟิ่งจิ่วเรียกเสียงหนึ่ง “ท่านพี่ พวกข้าจะไปดูห้าวเอ๋อร์ ท่านจะไปกับพวกข้าหรือไม่”
“ดีเหมือนกัน ข้ากำลังว่างไม่มีอะไรทำ” กวนสีหลิ่นกล่าว จากนั้นจึงเดินมาทางพวกนาง
“นายหญิง ให้ฉินซินกับพี่สาวข้าไปด้วยเถอะ! มีพวกนางไปด้วย นายหญิงอยากทำอะไรจะได้สะดวกหน่อย” เหลิ่งหวาเดินมาพร้อมกับเหลิ่งซวงและฉินซิน
ได้ยินดังนั้นเฟิ่งจิ่วก็ยิ้มออกมา “ได้สิ! คนเยอะขนาดนี้ นั่งรถลากกวางวิญญาณไปดีกว่า!” พูดจบนางก็เดินไปข้างนอกกับหวันเหยียนเชียนหวา
“เช่นนั้นพวกข้าไปล่ะ กลับมาแล้วจะนำเนื้อซีอิ๊วมาเป็นกับข้าวให้พวกเจ้าด้วย” กวนสีหลิ่นพูดกับเหลิ่งหวา ก่อนจะยิ้มและเดินออกไป
เหลิ่งซวงและฉินซินก็ตามออกไปเช่นกัน พวกเขานั่งรถลากกวางวิญญาณไปยังร้านอาหารในเมือง…
………
