ได้กลิ่นผิดไป จึงเข้าไปใกล้แล้วดมอีกครั้งหนึ่ง มีคนวางยาลงในน้ำหรือ? ใครกัน? เขาคิดอย่างงุนงง
เพราะตอนอยู่ที่หุบเขาราชาโอสถ มารดาสอนให้เขาจำแนกและรู้จักสมุนไพร ด้วยเหตุนี้เขาจึงรู้ได้ทันทีว่ายาในน้ำคือผงเส้นเอ็นอ่อน และเป็นชนิดที่ถูกที่สุด
มารดาเขาช่วยเขาปรับร่างกายมาก่อน อย่าว่าแต่ของพวกนี้เลย ต่อให้เป็นยาพิษก็ทำอะไรเขาไม่ได้ แต่เขาที่ใช้ชีวิตอยู่ข้างนอกมาหลายวัน รู้ว่าเมื่อพบหรือเจอเรื่องอะไรจะต้องคิดให้รอบคอบ คิดให้เข้าใจ อย่าได้ประมาท
ดังนั้นเขาจึงวางแผนเพื่อที่จะดูว่าใครกันที่คิดทำร้ายเขา
พวกขอทานเด็กข้างนอกกำลังกินอย่างมีความสุข ส่วนเด็กหลายคนที่ค่อนข้างโตหน่อยมองไปในเรือน เนื่องจากความกังวล มือที่กำลังถืออาหารสั่นเทาเล็กน้อยเช่นกัน
จนกระทั่งได้ยินเสียงของแตกและล้มลงดังมาจากข้างใน พวกเขาถึงรีบวางอาหารในมือลง แล้วรีบวิ่งเข้าไปดูข้างใน
ตอนเห็นห้าวเอ๋อร์ล้มลงบนพื้น บนใบหน้ามีเหงื่อเย็นๆ ซึมออกมา ท่าทางไร้เรี่ยวแรงดิ้นทุรนทุราย เด็กหญิงที่อายุน้อยที่สุดรีบเข้าไปประคองเขาลุกขึ้น “เจ้าเป็นอะไรไป”
ห้าวเอ๋อร์พิงเด็กหญิงคนนั้น กล่าวว่า “ข้า…จู่ๆ ข้าก็ไม่มีแรง”
“เอ๋? เป็นอย่างนั้นไ
