ที่นี่ตอนเช้าตรู่
ขณะเดินอยู่บนถนนใหญ่ในเมือง นางได้กลิ่นเนื้อซีอิ๊วโชยมา จึงคิดซื้อเนื้อซีอิ๊วติดไม้ติดมือไปที่จวนตระกูลเฟิ่งแล้วร่ำสุรากับเฟิ่งจิ่วเพื่อเป็นกับแกล้ม
ดังนั้นนางจึงเปลี่ยนทิศทางการเดิน เดินตามกลิ่นไป ครั้นเก็บเนื้อซีอิ๊วที่ซื้อมาแล้วเข้าไปในห้วงมิติและเตรียมไปยังจวนตระกูลเฟิ่ง หางตานางเหลือบเห็นเงาร่างที่ไม่นับว่าแปลกตาแฉลบผ่านไปอย่างไร้สุ้มเสียง ไม่ทำให้คนบนถนนใหญ่ตื่นตกใจสักนิด
“นั่นคนสนิทของเสี่ยวจิ่วไม่ใช่หรือ เขากำลังตามรอยใคร” หวันเหยียนเชียนหวาพึมพำเสียงเบา ก่อนจะตามไปดูเช่นกัน
หลัวอวี่ตามสองคนนั้นมาถึงสลัมแห่งหนึ่ง เขาเก็บกลิ่นอายซ่อนตัวบนต้นไม้ใหญ่ มองชายฉกรรจ์สองคนพาห้าวเอ๋อร์เข้าไปในบ้านผุๆ หลังหนึ่ง ทันใดนั้นเขาคล้ายสังเกตเห็นอะไรบางอย่าง แววตาดุร้ายแวบขึ้นมาในดวงตาของเขา และโจมตีไปทางด้านหลังตนเองทันที
หวันเหยียนเชียนหวาชะงักไปเล็กน้อย ยกมือขึ้นต้านการจู่โจมของเขาโดยจิตใต้สำนึก ขณะเดียวกันก็ส่งเสียง “ข้าเอง หวันเหยียนเชียนหวา”
ตอนเห็นคนตรงหน้าชัดเจน หลัวอวี่ก็หยุดการจู่โจมและชะงักไปเช่นกัน “คุณหนูหวันเหยียน? เหตุใดเป็นท่าน แล้วท่านมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร”
หวั
