เสื้อ หยิบผลไม้วิญญาณหลายผลออกมาจากในห้วงมิติ
“เหลิ่งหวา”
“นายหญิง” เหลิ่งหวาที่อยู่ข้างนอกเดินเข้ามาแล้ว
“มอบผลไม้วิญญาณเหล่านี้ให้กับตระกูลเซ่าเถอะ!”
“ขอรับ” เหลิ่งหวาตอบ เขาก้าวขึ้นไปรับผลไม้วิญญาณหลายผลมา ใช้ถาดรองแล้วเดินออกไปข้างนอก
ตู้ฝานสนทนากับผู้นำตระกูลเซ่าอยู่ข้างนอก หลังจากผู้นำตระกูลเซ่ามอบข้าวของแล้วก็กล่าวว่า “เช่นนั้นข้าขอตัวกลับก่อน หากยังมีอะไรขาดเหลือ สั่งมาได้ทุกเมื่อเลย”
“ผู้นำตระกูลเซ่ากล่าวหนักเกินไปแล้ว” ตู้ฝานยิ้ม “ข้าจะไปส่งผู้นำตระกูลเอง!” พูดแล้วเขาก็ทำท่าผายมือ
เหลิ่งหวาที่กำลังเดินมา เห็นตู้ฝานกำลังจะส่งอีกฝ่ายจากไป เขาก็ร้องเรียกออกมาเสียงหนึ่ง “ผู้นำตระกูลเซ่า ช้าก่อน”
สองคนข้างหน้าหยุดฝีเท้า หันกลับไปแล้วเห็นว่าเป็นเหลิ่งหวา ผู้นำตระกูลเซ่ารีบคารวะอย่างนอบน้อม “พ่อบ้านเหลิ่ง”
“ผู้นำตระกูลเซ่า นี่คือผลไม้วิญญาณที่นายหญิงของข้ามอบให้ท่าน” เหลิ่งหวากล่าว ยื่นถาดนั้นไปตรงหน้า ก่อนจะเปิดผ้าสีแดงที่อยู่ด้านบนออก ขณะที่พูดก็เห็นผู้นำตระกูลเซ่ากำลังแสดงสีหน้าดีใจเป็นอย่างยิ่ง “ผลไม้นี้คือผลอายุยืน ห้าร้อยปีถึงออกดอกสักครั้ง และอีกห้าร้อยปีถึงค่อยออกผล ช่วยให้
