ไปทั่วท้องฟ้าเหนือเมืองสี่ทิศราวกับเสียงฟ้าร้อง ทุกพยางค์ที่ดังมาแทรกไว้ด้วยแรงกดดันน่าครั่นคร้าม สั่นสะเทือนเมืองสี่ทิศข้างล่างจนชาวบ้านต้องกุมศีรษะปิดหูและพากันซ่อนตัว
เพราะเสียงที่เหมือนกับฟ้าร้องดังขึ้นกลางท้องฟ้า คนทั่วทั้งเมืองสี่ทิศพลันจิตใจสั่นไหว และเพราะดวงอาทิตย์ถูกเมฆดำบดบัง ท้องฟ้าจมสู่ความมืดมิด ทำให้คนรู้สึกถึงความกลัว
“แย่แล้ว! ต้องเป็นประมุขเทียมฟ้ารู้ว่าพวกเฟิ่งจิ่วกลับมาแล้วเป็นแน่!”
“คิดไม่ถึงว่าห้าปีผ่านไปแล้ว ประมุขเทียมฟ้าผู้นั้นยังคงจับจ้องจวนตระกูลเฟิ่งอยู่ตลอดเวลา เพียงแต่ก่อนหน้านี้มีคนเข้าไปในจวนแล้ว เหตุใดไม่มีความเคลื่อนไหวเลย วันนี้พวกเฟิ่งจิ่วเพิ่งกลับมา เขาก็รู้ทันที”
“ข้ารู้ว่าพวกเฟิ่งจิ่วผิดใจกับประมุขเทียมฟ้า ย่อมไม่มีทางรามือง่ายๆ อยู่แล้ว! ดูเอาเถอะ! พวกเขาเพิ่งกลับมา ประมุขเทียมฟ้าก็รู้ทันที เขาให้พวกนั้นหนีไปเมื่อห้าปีก่อน วันนี้ผ่านมาห้าปีแล้ว ไม่มีทางมอบโอกาสให้พวกเขาหนีไปอย่างแน่นอน ครั้งนี้เห็นทีพวกเฟิ่งจิ่วยากจะรอดพ้นจากเคราะห์แล้ว”
ผู้คนจากหลายตระกูลในเมืองสี่ทิศรวบรวมพลังปราณตั้งค่ายกลป้องกัน ขัดขวางแรงกดดันที่แผ่มาจากท้องฟ้า ไปจนถึงเสียงน่าสะพรึงกลัวสะ
