รถลากกวางวิญญาณทองม่วงคันหนึ่งเคลื่อนที่อยู่บนถนนบนภูเขาด้วยความเร็วอย่างยิ่งยวด ราวกับบินอยู่อย่างไรอย่างนั้น ถึงกวางวิญญาณทองม่วงจะสามารถเหาะได้แต่พวกมันกลับไม่ได้เหาะอยู่กลางอากาศ เพียงวิ่งไปตามทางถนน รวดเร็วจนฝุ่นตลบอบอวล
เหลิ่งหวาและเหลิ่งซวงสองคนนั่งอยู่ข้างหน้าคอยบังคับรถลากกวางวิญญาณทองม่วง ตรงที่มืด ฮุยหลางและอิ่งอีเดินคู่กันมา ผู้ฝึกบำเพ็ญทั้งหลายต่างก็หลบเลี่ยง ไม่กล้าขวางทางแม้สักนิด
ตอนทหารรับจ้างกลุ่มหนึ่งกำลังเดินมา พอเห็นรถลากกวางวิญญาณทองม่วงวิ่งผ่าน บางคนถึงกับเบิกตากว้าง บางคนกลั้นหายใจ มีเพียงผู้นำทหารรับจ้างที่ดึงสติกลับมาได้ก่อน จึงตะคอกเบาๆ เสียงหนึ่ง สั่งให้ทุกคนหลีกทาง
หลังจากรถลากกวางวิญญาณแล่นผ่านข้างกายพวกเขาไป และค่อยห่างออกไปเรื่อยๆ ก็มีสมาชิกทหารรับจ้างคนหนึ่งถามขึ้นว่า “หัวหน้า นั่น…นั่นกวางวิญญาณทองม่วงสองตัวกระมัง ข้าไม่ได้มองผิดใช่หรือไม่ นั่นก็คือกวางวิญญาณทองม่วงจริงๆ ใช่หรือไม่”
“กวางวิญญาณทองม่วง? ใช้กวางวิญญาณทองม่วงลากเทียมรถ คนที่นั่งอยู่ข้างในเป็นใครกันแน่?”
“กวางวิญญาณทองม่วงเป็นสัตว์ที่หายากยิ่ง ฐานะของคนที่อยู่ข้างในรถน่าจะคาดเดาได้
