ันนี้เจ้าพูดว่าคุณหนูหวันเหยียนมีความสัมพันธ์บางอย่างกับบุรุษผู้นั้นต่อหน้าหัวหน้าพรรค เจ้าอยากทำให้หัวหน้าพรรคเข้าใจผิดหรืออย่างไร”
ครั้นฟังดังนั้น ศิษย์ผู้นั้นก็ชะงักไป เกาศีรษะพลางกล่าวว่า “ข้าไม่รู้น่ะสิ! ช่วงที่นางไปข้าก็ไม่อยู่ที่สำนัก ต่อมาไม่ได้ยินใครพูดถึงนางอีก ไหนเลยข้าจะรู้ว่ามีเรื่องนี้ด้วย”
เขาเพียงรู้ว่าคุณหนูหวันเหยียนดูจะมีความสนิทสนมกับพรรคของพวกเขาอยู่บ้าง แต่จะรู้ได้อย่างไรว่าความสนิทสนมนั้นหมายถึงเรื่องนี้!
“เอาล่ะ รีบไปเถอะ!” พวกเขาพูดแล้วเร่งฝีเท้าตามจวินเจวี๋ยซางกับคนอื่นๆ ไป
อีกด้านหนึ่ง กวนสีหลิ่นประคองหวันเหยียนเชียนหวากลับจวนตระกูลเฟิ่ง เมื่อเข้าไปในจวนแล้วก็เรียกสาวใช้สองคนมา “พวกเจ้าประคองนางไปพักผ่อนที่เรือนด้านหลัง”
เขาพูดแล้วมองหวันเหยียนเชียนหวา “เจ้าไปพักผ่อนก่อน ข้าจะให้คนไปต้มน้ำแกงแก้เมาค้างหน่อย”
“อืม” หวันเหยียนเชียนหวาตอบรับเสียงหนึ่ง ปล่อยให้สาวใช้สองคนประคองไปที่เรือน
ความจริงแล้วนางไม่ได้เมามาก เพียงแต่เพราะอารมณ์ไม่ค่อยดีเท่าไร กอปรกับฤทธิ์สุรา จึงปวดขมับอยู่ไม่มากก็น้อย ไม่ค่อยสดใสเท่าใดนัก
ข้ารับใช้ในจวนล้วนเป็นคนที่ตระกูลเซ่าส่งมา กวนสีห