ตอนที่ 3300 ห้าปีให้หลัง
ฟังจบแล้วผู้อาวุโสเหมยก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย คิดไม่ถึงว่าฉินซินคิดอ่านได้ดีกว่าเขาเสียอีก แถมยังเชื่อใจเฟิ่งจิ่วอย่างไร้เงื่อนไข ใบหน้าชราของเขาร้อนขึ้นมาเล็กน้อย เขาอายุมากขนาดนี้แล้ว แต่ยังคิดอ่านได้ไม่เท่าแม่นางน้อยคนหนึ่งเลย
เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ เขาก็ถอนหายใจเสียงเบา ความอัดอั้นตันใจตั้งแต่ฟื้นขึ้นมาราวกับหายไปในวินาทีนี้เอง เขายิ้มออกมาแล้วกล่าว “เจ้าพูดถูก ข้าคิดมากไปเอง เจ้าฝึกฉินต่อไปเถอะ! ข้าจะกลับก่อนแล้ว” ครั้นพูดจบก็หมุนกายจากไป
ฉินซินเห็นฝีเท้าของเขาผ่อนคลายกว่าตอนมาถึงมาก คราวนี้ถึงได้ถอนสายตากลับมา สองมือวางบนฉิน ดีดฉินอย่างเบามือ ชั่วขณะนี้เสียงฉินน่ารื่นรมย์ดังไปทั่วทั้งหลังเขา บ้างอ่อนหวาน บ้างดุดัน…
เวลาผ่านไปรวดเร็วดุจดีดนิ้ว จะบอกว่าเร็วก็ไม่ถือว่าเร็ว จะบอกว่าช้ากลับไม่มีใครคว้าทัน ภาพมากมายในอดีตราวกับเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน ทว่าลองคิดดูให้ดีแล้วถึงรู้ว่าผ่านไปแล้วห้าปีโดยไม่รู้ตัว…
ในห้าปีนี้ โลกเบื้องบนไม่ได้รุ่งเรืองสงบสุข สามปีก่อนถือว่าสงบสุขดี ไม่มีเรื่องใหญ่และไม่มีความวุ่นวายอะไรเกิดขึ้น แต่สองปีมานี้ขุมกำลังทั้งหลายกลับก่อการขึ้นอย่างลั