วยเหตุนี้พอก้าวพ้นจากบันไดแล้วจึงสอบถามถึงข่าวคราวนางไปทั่ว
คิดไม่ถึงเลยว่าพวกเขาจะหายตัวไปนานกว่าห้าปีแล้ว
เมื่อมาถึงกลางเมืองสี่ทิศ กวนสีหลิ่นมุ่นคิ้ว เขารู้ว่าพวกนางมาทางนี้จะต้องเจอกับปัญหาไม่น้อยอย่างแน่นอน แต่กลับคิดไม่ถึงเลยว่าแม้แต่ศัตรูก็ทรงพลังมากเสียจนพวกนางต้องหนีหายไป
พวกนางจะมีอันตรายหรือไม่ สัญชาตญาณบอกเขาว่าไม่มีทาง ด้วยเขารู้จักเฟิ่งจิ่วดี พวกนางน่าจะฝึกบำเพ็ญเพิ่มพลังอยู่ที่ไหนสักแห่งกระมัง ทว่าพวกนางเร้นกายไปนานห้าปีแล้ว ไม่มีใครได้ยินข่าวคราวอะไรเลย นี่ทำให้เขาประหลาดใจอยู่บ้าง
ไม่รู้เหมือนกันว่าพวกนางจะกลับมาเมื่อใด ไม่รู้ว่าวันนี้พลังของพวกนางอยู่ในระดับไหนแล้ว พวกนางกลับมาอีกครั้งน่าจะไม่จำเป็นต้องกลัวใครที่โลกนี้แล้วกระมัง
พอคิดถึงตรงนี้แล้ว หัวใจของเขาก็รุ่มร้อนเหมือนมีไฟแผดเผา คาดหวังถึงวันที่พวกเขาจะได้พบหน้ากันอย่างอดไม่ได้
ส่วนอีกด้านหนึ่ง ในเมืองแห่งหนึ่ง พวกตู้ฝานได้รับข่าวคราวล่าสุด ตอนรู้ว่ามีคนก้าวพ้นบันไดสู่แดนเซียนยามวิกาลเมื่อหลายวันก่อน พวกเขาก็อดที่จะเกิดความหวังขึ้นมาไม่ได้ รีบส่งคนไปสอบถามต่อทันที
……….
