นสี่ตัว ช่างน่าเหลือเชื่อจริงๆ…
ในเมืองสี่ทิศ ผู้นำตระกูลเซ่าเห็นเรื่องราวจบลงแล้วก็นำคนเร่งฝีเท้าไปถึงจวนตระกูลเฟิ่ง พวกเขาไม่กล้าเข้าใกล้การต่อสู้ในตอนแรกเริ่ม นั่นเป็นเพราะพลังของพวกเขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของอีกฝ่ายอย่างแน่นอน ย่อมไม่อาจทำเรื่องอย่างการส่งตนเองไปตายได้
ไม่อาจช่วยเหลือยามพวกเขาต่อสู้กันได้ แต่พวกเขากลับช่วยจัดการเรื่องราวภายในตระกูลเฟิ่งหลังจากการต่อสู้จบลงแล้วได้ อย่างน้อยหากวันหน้าผู้อาวุโสของพวกเขาถามถึง พวกเขาจะได้ตอบคำถามได้
เมื่อพวกเขาถึงจวนตระกูลเฟิ่ง ความยุ่งเหยิงไปทั่วทั้งพื้นที่สะท้อนเข้าสู่ดวงตาเป็นอันดับแรก ราวกับว่าในจวนตระกูลเฟิ่งแห่งนี้ นอกจากเซวียนหยวนโม่เจ๋อ สัตว์เทพโบราณสองตัวและสัตว์เฝ้าประตูสองตัวแล้ว คนอื่นๆ ล้วนแต่ได้รับบาดเจ็บกันทั้งหมด
ภายในห้องลับ เมื่อได้ยินเสียงข้างนอกสงบลงแล้ว เหลิ่งซวงจึงตั้งสติให้มั่นแล้วอุ้มเด็กชายที่นางสะกดจุดให้หลับออกมา พอออกมาก็พบกับเซวียนหยวนโม่เจ๋อที่ยืนอยู่กลางลานพอดี
“เจ้าตำหนัก”
นางเรียกเสียงหนึ่ง หัวใจสั่นสะท้านอยู่บ้าง แม้ไม่ได้เห็นเองกับตาแต่นางกลับรู้ว่าการต่อสู้ครั้งนี้ดุเดือดเพียงใด
……….
