ตอนที่ 3258 สะสาง
“ทำได้ไม่เลว” เฟิ่งจิ่วยิ้มมุมปาก มองสองคนที่ตายไป จากนั้นกวาดสายตามองศิษย์สำนักสัตยุทธ์ที่ขาอ่อนคุกเข่าอยู่บนพื้นเหล่านั้น
“นายท่าน กำจัดพวกเขาให้หมดไปเลยใช่หรือไม่” สัตว์ตัวเมียเลียกรงเล็บพลางถามเฟิ่งจิ่ว ดวงตากระหายเลือดจับจ้องไปที่พวกเขา
ศิษย์เหล่านั้นฟังแล้วก็รีบโขกศีรษะร้องขอชีวิต
แววตาของเฟิ่งจิ่ววูบไหว กล่าวว่า “ไม่ฆ่าพวกเจ้าก็ได้ แต่พวกเจ้าต้องทำลายพลังบำเพ็ญของตนเอง!”
“ทำลายพลังบำเพ็ญ? เอ่อ นี่…”
“ทำไม ไม่อยากรักษาชีวิตไว้หรือ เช่นนั้น…” นางยังพูดไม่ทันจบก็ได้ยินคนเหล่านั้นเอ่ยขึ้นอย่างรวดเร็ว “ไม่ๆ พวกข้าอยากรักษาชีวิตไว้ อยากรักษาชีวิตไว้!”
เทียบกับพลังบำเพ็ญแล้ว พวกเขาหวังว่าจะมีชีวิตต่อไปได้มากกว่า หากทำลายพลังบำเพ็ญแล้ว ยังสามารถฝึกบำเพ็ญใหม่ได้อีกครั้ง อย่างน้อยก็ยังมีโอกาสแม้จะเพียงน้อยนิด
ดังนั้นศิษย์สำนักยี่สิบสามสิบคนจึงทำลายพลังบำเพ็ญของตนเองทีละคน เห็นเพียงปราณพลังเร้นลับภายในกายพวกเขาซ่ายสลายไป เหมือนกับปล่อยลมออกจากลูกหนังก็ไม่ปาน แต่ละคนพลันมีสีหน้าซีดขาวขึ้นมาทันที
เฟิ่งจิ่วเหลือบมองพวกเขา กล่าวอย่างเย็นชาว่า “โอกาสมีชีวิตต่อไปมีเพียงครั้งนี้เท่านั้น ไสหัวไป
