ุกขึ้นยืนถามเสียงแหลม “สะ…สัตว์มหาเทพ? เจ้าไม่ได้มองผิดกระมัง”
“ข้าจะมองผิดไปได้อย่างไร” เจ้าสำนักสามผู้นั้นยิ้มขื่น “เมื่อความกดดันของสัตว์มหาเทพแผ่ออกมา พวกข้าแทบจะทนรับไม่ไหว หากไม่ใช่เพราะภูตหมอผู้นั้นมีสัตว์ทหาเทพตัวหนึ่งคอยคุ้มครอง หากไม่ใช่เพราะสถานการณ์ในตอนนั้นบีบคั้น ข้าจะควักลูกตาตนเองเพื่อร้องขอชีวิตได้อย่างไร!”
หลายคนเงียบงันไป คล้ายกับกำลังใคร่ครวญคำพูดของเขาก็ไม่ปาน เนิ่นนานให้หลังคนหนึ่งในนั้นก็พูดขึ้น “ภูตหมอผู้นี้ท่าทางไม่ธรรมดาจริงๆ! สัตว์มหาเทพหรือ ดูจากสถานที่ทางฝั่งของพวกเรา ล้วนไม่เคยได้ยินมาก่อนว่ามีใครครอบครองสัตว์มหาเทพเลย”
“จะธรรมดาได้อย่างไร ข้ารู้สึกว่านางไม่ใช่คนของฝั่งนี้ นางจะต้องมาจากที่อื่นแน่นอน เพียงแต่ไม่รู้ว่ามาจากที่ไหนเท่านั้นเอง ทว่าข้าแน่ใจได้เรื่องหนึ่ง นั่นก็คือไปหาเรื่องนางไม่ได้ ไม่เช่นนั้นต้องเสียใจภายหลังแน่” เจ้าสำนักสามกล่าวอย่างนึกกลัว
หลายคนฟังแล้วสบตากัน ก่อนมองไปที่เจ้าสำนักสาม “น้องสาม ออกไปครั้งนี้ คล้ายกับว่าเจ้าจะปอดแหกขึ้นนะ!”
“ฮ่าๆ ข้าจะทำอย่างไรได้ ก่อนหน้านี้รู้สึกว่าตนเองพอใช้ได้มาตลอด แต่จู่ๆ กลับถูกสตรีนางหนึ่งขู่ขวัญ ตอนที่ข้าไม่กล้
