เห็นหรือว่าที่นี่คือที่ใด ไยตะโกนเสียงดังขนาดนี้!”
“พ่อบ้านๆ ท่านรีบดูสิ่งนี้เร็ว!” อย่างไรเสียผู้ดูแลก็ยังเด็ก เมื่อตื่นเต้นขึ้นมาก็ย่อมไม่รู้จักควบคุมอารมณ์ความคิด ตอนนี้พอถูกพ่อบ้านตวาดเข้า จึงรีบยื่นเหรียญตรานั้นไปข้างหน้า
พ่อบ้านรับมาดูแล้วก็ตกตะลึงอย่างอดไม่ได้ “ซี้ด! สิ่งนี้มาจากที่ไหน” นี่คือเหรียญตราปราชญ์โอสถ อย่าว่าแต่ในเมืองนี้ของพวกเขาไม่มีทางมีปราชญ์โอสถเลย เมืองใหญ่เมืองอื่นคิดจะหาปราชญ์โอสถก็ยังนับเป็นเรื่องยากยิ่งเช่นเดียวกัน
“ข้างนอกมีสตรีแปลกๆ อยู่นางหนึ่ง หน้าตางดงามมาก แต่กลับแต่งกายด้วยเสื้อผ้าเก่าขาด อีกทั้งเดินกะเผลก ในมือถือกิ่งไม้ต่างไม้เท้า นางเคาะประตูแล้วยื่นสิ่งนี้ให้ข้า บอกว่าต้องการพบผู้นำตระกูล” ผู้ดูแลกล่าวด้วยความตื่นเต้น จากนั้นจึงกล่าวอีกว่า “พ่อบ้าน นักปรุงยาระดับยาทิพย์ศักดิ์สิทธิ์เก่งกาจมากใช่หรือไม่ ช่วยคุณชายรองได้ใช่หรือไม่”
พ่อบ้านถือเหรียญตรานั้นแล้วมือทั้งสองก็สั่นอย่างควบคุมไม่ได้ เขารีบกล่าวว่า “เร็วเข้า เชิญคนไปที่โถงหน้าแล้วรับรองอย่างดี ข้าจะเข้าไปบอกกล่าวผู้นำตระกูลเดี๋ยวนี้!”
“ขอรับ!” ผู้ดูแลรีบวิ่งไปยังด้านนอกประตูใหญ่ จากนั้นก็เชิญคนเข้ามาทันที
