ตอนที่ 3211 ไม่อยากยอมแพ้
ขณะเขาคิดในใจ ไม่นานนักก็เห็นบุรุษที่มองออกไปด้านนอกตำหนักอยู่ตลอดลุกขึ้นยืนด้วยความยินดี เขาหันหน้ามองออกไปข้างนอก เห็นดังนั้นแล้วเขาก็มองไปทางประตูตำหนักเช่นเดียวกัน
“เชียนหวา”
ชายหนุ่มเร่งฝีเท้าเดินไปข้างหน้า ตอนเห็นหวันเหยียนเชียนหวาเดินเข้ามาแล้วดีใจมาก เขาพิจารณานางตั้งแต่หัวจรดเท้า ถามว่า “เจ้าหายดีแล้วใช่หรือไม่ ไม่พบเจ้าตั้งนาน ข้าเป็นห่วงมากจริงๆ”
หวันเหยียนเชียนหวามองบุรุษผู้นั้นครั้งหนึ่ง พยักหน้าน้อยๆ “ขอบคุณท่านพี่ที่เป็นห่วง ข้าสบายดีมาก” นางเว้นระยะห่างกับเขาอย่างแนบเนียน ขณะเดินไปข้างในก็มองชายวัยกลางคนผู้นั้นที่นั่งอยู่
“เชียนหวาคารวะท่านอาเจ็ด” นางคารวะให้ชายวัยกลางคนพร้อมเรียก
“อืม” ชายวัยกลางคนพยักหน้าแล้วมองนาง “เห็นทีบาดแผลของเจ้าคงใกล้หายแล้ว”
หวันเหยียนเชียนหวายิ้ม “ล้วนเป็นเพราะหัวหน้าพรรคเริงรมย์ดูแลข้าเป็นอย่างดี หากไม่มีเขา บาดแผลนี้ของข้าคงไม่มีทางหายไวเช่นนี้” นางพยักหน้าให้ผู้อาวุโสที่อยู่ข้างๆ ก่อนเรียกเสียงหนึ่ง “ผู้อาวุโส”
ชายวัยกลางคนฟังแล้วกล่าวต่อ “ในเมื่อหายดีแล้ว เช่นนั้นเจ้าก็ควรกลับไปแล้วเช่นกัน จะรบกวนหัวหน้าพรรคเริงรมย์อ
