อร์ที่บ้านขึ้นมาทันที ตอนนี้เด็กคนนั้นเพิ่งเดินได้ ไม่รู้เหมือนกันว่าจะวิ่งได้เร็วเช่นนี้เมื่อไหร่ยังมีเขวียนหยวนโม่เจ๋อ ไม่รู้ว่าเขาออกฌานแล้วหรือยัง เห็นทีนางไม่กลับไปเช่นนี้ คนที่บ้านคงเป็นห่วงเช่นกัน คิดถึงตรงนี้แล้วนางถึงนึกขึ้นมาได้ว่าจนถึงดอนนี้แล้วตนเองยังไม่ได้ส่งข่าวบอกพวกเขาเลยว่านางปลอดภัยดี พวกฟั่นหลินส่งข่าวกลับไปแล้วใช่หรือไม่ นางลืมถามพวกเขาไปเสียสนิทนางมองดูท้องฟ้ายามค่ำคืนแล้วหยิบป้ายหยกส่งสารออกมา เดิมคิดจะส่งข่าวให้เขวียนหยวนโม่เจ๋อ แต่เมื่อนึกได้ว่าเขากำลังเข้าฌาน นางจึงเปลี่ยนไปใช้ป้ายหยกส่งสารบอกกล่าวสถานการณ์ทางนี้กับเหลิ่งหวาแทน …กลางดึกคืนนั้น นางหลอมโอสถอย่างต่อเนื่อง ทว่าโอสถก็ระเบิดออกมาตลอดทั้งคืน ส่วนเตาโอสถไม่ได้ถูกระเบิดไปด้วย นางครุ่นคิดอยู่นานก็ยังไม่เข้าใจว่าเตาโอสถนี้มีความพิเศษอยู่ที่ตรงไหน?
ท้องฟ้าเริ่มปรากฏแสงสว่าง ตอนทางตะวันออกเริ่มมีแสง ในห้วงสมองนางพลันเกิด
ความคิดอันชาญฉลาด นางที่เดิมทีนั่งอยู่บนพื้นพลันตะเกียกตะกายลุกขึ้นยืน“ข้ารู้แล้ว!” นางกะพริบตาเป็นประกาย จ้องมองเดาโอสถข้างหน้า “ปัญหาไม่ได้อยู่ที่เดาโอสถ นั่นน่าจะเป็นสมดุลของไฟและการปะทะกันของสมุนไพรข้างใน”นางตีศีรษะตนเองครั้งหนึ่ง “เหตุโดข้าคิดไม่ถึงเรื่องนี้กัน!”ทันโดนั้นนางเตรียมจะหลอมอีกครั้ง เพื่อพิสูจน์ว่าการคาดเดาของตนเองถูกต้องหรือไม่ทว่าตอนนี้เองเงาร่างสายเล็กกำลังถือกล่องอ
