สมุนไพรกลับหยุดมือแล้ว
“เสร็จแล้ว” เฟิ่งจิ่วมองพวกเขาพลางกล่าว
นักเล่นแร่แปรธาตุสิบเก้าคนเบิกตาโพลง พวกเขามองนางอยู่นานก่อนจะเดินไปข้างหน้า หยิบใบสั่งยาที่เขียนรายชื่อสมุนไพรร้อยชนิดมาเทียบดู
“งูฮู่จี้ถูกต้อง รากเก้าเส้นถูกต้อง ไส้เดือนดินถูกต้อง หญ้าหัวใจม่วงเจ็ดใบก็ถูกต้อง…”
พวกเขาเทียบทีละชนิด เห็นว่าทุกชนิดถูกต้องทั้งหมด ก่อนหน้านี้พวกเขาจงใจเลือกสมุนไพรวิญญาณสองสามชนิดที่แยกแยะรูปร่างและกลิ่นได้ยากผสมเข้าไป น่าแปลกที่นางไม่ได้หยิบผิดเลย
นักเล่นแร่แปรธาตุสิบเก้าคนนั้นมองหน้ากัน พวกเขากะพริบตาพลางสูดลมหายใจเข้าลึก กลั้นความประหลาดใจที่เอ่อขึ้นมาเอาไว้ มองไปทางเฟิ่งจิ่วแล้วหยิบสมุนไพรวิญญาณก้านหนึ่งขึ้นมาถามนาง “ข้าขอถามเจ้า นี่คือสมุนไพรวิญญาณอะไร แล้วประสิทธิภาพของมันคืออะไร”
เฟิ่งจิ่วมองครั้งหนึ่ง ยิ้มพลางว่า “นี่คือหญ้าใจพิสุทธิ์เจ็ดชุ่น มีคุณสมบัติช่วยให้สงบใจและคลายความกังวล”
“แล้วต้นนี้ก้านนี้เล่า ไยเจ้าหยิบก้านนี้ แต่ไม่หยิบก้านนั้นเล่า” นักเล่นแร่แปรธาตุผู้นั้นหยิบสมุนไพรวิญญาณที่คล้ายคลึงกับหญ้าใจพิสุทธิ์เจ็ดชุ่นมา วางลงบนโต๊ะด้วยกันแล้วถาม
เฟิ่งจิ่วเม้มปากยิ้ม “ที่เขียนไว้บนใบสั่งยาค
