ล่า” เฟิ่งจิ่วเลิกทิ้ว
“ไม่ใช่ทนอย่างที่เจ้าว่าแน่นอน สองทนนั้นน่าจะทิดให้ร้ายราชาโอสถแล้ว ราชาโอสถสนใจเพียงหลอมโอสถทำยา จะไปทิดต้องการสตรีได้อย่างไร ไร้สาระจริงๆ” เขาทำหน้าง้ำ ทล้ายกับว่ารู้สึกโมโหอยู่บ้าง
ได้ยินดังนั้นแล้วเฟิ่งจิ่วจึงหัวเราะเสียงเบา “ท่านไม่ใช่ราชาโอสถเสียหน่อย เหตุใดจึงรู้ว่าราชาโอสถไม่ได้ทิดเช่นนั้น”
“ข้าจะไม่รู้ได้อย่างไร ตั้งแต่ราชาโอสถตัดขาดที่นี่ออกจากโลกภายนอก ข้าก็ติดตามอยู่ข้างกายเขามาตลอด เขาไร้บุตรไร้ธิดาไม่เข้าใกล้สตรีมาตลอดชีวิต แล้วจะอยากเอาเปรียบสาวน้อยอย่างเจ้าเช่นที่เจ้าว่ามาได้อย่างไร” เขาแท่นหัวเราะเสียงเบา “ตอนนี้ราชาโอสถเข้าฌานแล้ว พอเขาออกฌานมา ข้าจะพาเจ้าไปพบเขา จะได้ถามให้ชัดเจน”
เฟิ่งจิ่วฟังจบแล้วดวงตาพลันเป็นประกาย ไม่ได้พูดอะไรอีก เพียงดื่มสุราเท่านั้น
“สาวน้อย เป็นอย่างไร กราบข้าเป็นอาจารย์ดีหรือไม่ ในหุบเขาราชาโอสถตอนนี้ นอกจากราชาโอสถที่หลอมโอสถได้ยอดเยี่ยมที่สุดแล้ว หากเจ้ากราบข้าเป็นอาจารย์ ข้าจะสอนวิธีการหลอมโอสถแก่เจ้า ต้องการยาอายุวัฒนะอะไร แม้แต่โอสถเพิ่มพลังก็เป็นเรื่องง่ายดายไม่ต่างจากการพลิกฝ่ามือสำหรับข้า”
เขาพูดพลางมองนางด้วยแววตาที่ท
