อันทรงพลังสังหารชายชุดดำเหล่านั้นจนหมดภายในเวลาอันสั น
เห็นชายชุดดำเหล่านั้นหายไปกลางฟ้าดินโดยไม่เหลือไว้แม้กระทั่งซากศพ นางพลันหรี่ตาลง มองมือที่จับกระบี่คมพยับเอาไว้ ปราณสีดำกลางฝ่ามือกำลังแผ่ขยาย จุดเล็กๆ ไม่ได้หายไประหว่ างผิวหนัง
นางหยิบยาจากในห้วงมิติออกมากิน ตั้งสติแล้วเดินหน้าต่อไป นางที่คุมกระบี่เหาะอยู่กลางท้องฟ้าสังเกตความเคลื่อนไหวข้างล่างอยู่ตลอดเวลา จนกระทั่งมองเห็นคนสองสามคนนอนอยู่บนพื นกลางป่าถึงได้หยุดการเคลื่อนไหวลง
เงาร่างร่อนลงจากกลางท้องฟ้า มาถึงข้างล่างแล้วเห็นพวกเขาถูกขังอยู่กลางเขตแดนข้างหน้า ทันใดนั้นเสียงตูมพลันดังขึ้น เขตแดนนั้นระเบิดออก ปราณพลังวิญญาณเอ่อท้นออกมาสู่ด้านนอก
ตอนนี้เองที่ลูกศรคมลอยออกมานับไม่ถ้วน เฟิ่งจิ่วที่กำลังคิดจะก้าวไปข้างหน้าพลันสะบัดแขนเสื้อครั้งหนึ่ง สกัดกั้นลูกศรทั้งหมดเอาไว้ได้ หลังจากผ่านไปครู่หนึ่งแล้วรอบข้างคล้ายสง งบลง กลางป่าทึบมืดมนไม่มีความเคลื่อนไหวอื่นใดอีก
นางมองไปรอบๆ พิจารณาอย่างเงียบเชียบ ตอนที่แน่ใจว่าไม่มีการลอบจู่โจมแล้ว นางถึงเดินไปข้างหน้า “ตู้ฝาน ฟ่านหลิน! หลัวอวี่…”
นางเรียกออกมาสองสามชื่อ ทว่ากลับเห็นพวกเขาทุกคนหมดสติไร้
